"คุณเจียงจัดการเรื่องนี้ไว้ให้ เมืองอิ๋นอวี่ของเราก็ปลอดภัยแล้ว!"
หยวนหยุนสูดลมหายใจเข้าลึก มองเจียงเสี่ยวไป๋พลางพูดว่า "ฉันขอเป็นตัวแทนของคนทั้งเมือง ขอบคุณคุณนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋จะไม่แยแสเลยก็ยังได้
แต่เขากลับอุตส่าห์เดินทางไปเทือกเขาต้าเสีย และทำข้อตกลงกับปีศาจร้ายทั้งสามตัวนั้น
จิตใจที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ชวนให้คนนับถือจริง ๆ
"ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันก็มีข้อเรียกร้องเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเหมือนกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ
หยวนหยุนฟังแล้วชะงักไป รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่ไม่นานแววตาก็ฉายแววประหลาด
สมจริงมาก
นี่แหละลูกผู้ชาย
กล้าพูด ไม่อ้อมค้อม!
ชั่วขณะหนึ่ง สายตาที่หยวนหยุนมองเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ่งเปลี่ยนไป
เพื่อผ่อนคลายบรรยากาศตอนนี้ หยวนหยุนจึงมองไปที่เสี่ยวอีแล้วพูดว่า "ดูท่าเสี่ยวอีที่อยู่กับคุณเจียงจะสบายดีนะ แถมยังสวยกว่าเดิมอีก!"
เสี่ยวอีดูอวบขึ้นกว่าคราวก่อนนิดหน่อย
แต่ก็เพราะอย่างนี้แหละ ที่ทำให้เสี่ยวอีดูมีเนื้อมีหนังขึ้น น่ามองยิ่งกว่าเดิม
ก่อนหน้านี้ผอมเกินไปจริง ๆ
แล้วนิสัยของเสี่ยวอีก็ดีมากด้วย
ระหว่างที่เธอคุยธุระกับเจียงเสี่ยวไป๋ เสี่ยวอีก็เงียบอยู่ตลอด ไม่ได้รบกวนเลย
ให้ความรู้สึกที่สบายใจมาก ๆ
เสี่ยวอีได้ยินคำชมของหยวนหยุน แก้มก็แดงขึ้นอีกครั้ง แล้วก็แอบชำเลืองมองเจียงเสี่ยวไป๋ทีหนึ่ง
และสายตานี้ หยวนหยุนก็สังเกตเห็น
คงไม่...
หยวนหยุนคิดถึงตรงนี้แล้ว ก็ไม่ถามต่อ มองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "งั้นฉันขอตัวก่อนนะ คนที่คุณกำลังหาอยู่ ฉันจะช่วยสอดส่องดูให้ แล้วก็จะใช้ทรัพยากรที่มี ช่วยดูว่าจะหาเบาะแสจากที่อื่นในเมืองได้ไหม!"
