"คุณเจียง?"
"เสี่ยวอี?"
หยวนหยุนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋และเสี่ยวอีก็ดีใจจนหน้าบาน รีบเดินเข้ามาทักทาย
"คุณมาทางนี้ได้ไงเนี่ย..."
เจียงเสี่ยวไป๋มองหยวนหยุน อดถามไม่ได้
"ก็เพราะคุณไงล่ะ!"
หยวนหยุนได้ยินที่เจียงเสี่ยวไป๋ถาม ก็ยิ่งยิ้มกว้าง "หลังจากพวกคุณไปได้ไม่นาน ฉันก็ถูกย้ายมาที่นี่!"
พูดจบ น้ำเสียงหยวนอวิ๋นหยุดไปครู่นึง ก่อนจะเผยความคาดหวัง "อีกไม่นาน ฉันก็จะได้กลับไปที่เมืองเอกแล้ว!"
เธอถูกย้ายลงมาจากเมืองเอก
และความหวังของเธอก็คือการได้กลับไปเมืองเอกเสมอ
ที่นั่นมีตระกูลของเธอ มีญาติพี่น้อง
"โอ้ งั้นก็ยินดีด้วยนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังจบ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นมา
หยวนหยุนกลับทำท่าเขินนิดๆ
แต่สายตาที่มองเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงเต็มไปด้วยความขอบคุณ
ใช่แล้ว การที่เธอมาถึงจุดนี้ได้ ถ้าไม่มีเจียงเสี่ยวไป๋ก็คงยากลำบากแน่ๆ
"คุณเจียงกับพวกคุณล่ะ? มาทางนี้ได้ยังไง"
หยวนหยุนมองเจียงเสี่ยวไป๋ถาม "ฉันจำได้ว่าคุณไปเมืองหลักไม่ใช่เหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋คว้าป้ายชื่อสามอันดับแรกของสถาบันฉื้ออวิ๋นมาได้พอดี เลยได้ไปเรียน
"นี่... ไปคุยในห้องดีกว่า ตรงนี้ไม่สะดวก!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองรอบๆ แล้วบอก
"ได้ เดี๋ยวฉันจัดการให้!"
หยวนหยุนฟังที่เจียงเสี่ยวไป๋พูด ในใจก็รู้ว่าน่าจะมีเรื่องอะไรสักอย่าง เลยไม่ถามต่อ ไปที่เคาน์เตอร์เพื่อจัดการเช็คอินให้เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยตัวเอง