ไจเซิงหยางเตะเข้าไปเต็มแรงที่ประตูห้องวีไอพีหมายเลขหนึ่ง
สีหน้าเขาดำคล้ำเหลือเกิน
สำหรับเขาแล้ว
ตั้งแต่ได้ยินข่าวว่าเมืองฉื่ออวิ๋นจะประมูลเด็กสาวเผ่ามารจิ้งจอก เขาก็เตรียมการมามากมาย อุตส่าห์เดินทางมาที่เมืองนี้
เขาคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว
แต่ตอนนี้ดันเป็นแบบนี้
เป็ดที่สุกแล้วยังบินหนีไปได้!?
ถ้าอีกฝ่ายสู้ราคาเขาได้ เขาก็คงไม่มีอะไรจะพูด
แต่นี่มันบ้าอะไรกัน ศูนย์หยวน?
จะเล่นก็เล่นได้ แต่อย่าเล่นกันแบบนี้สิ!
เขาเลยโกรธจัด
ให้เฉาเฟิงโทรไปถาม ไอ้หมอนั่นก็ถามอะไรไม่ได้ความ เลยพุ่งตัวมาที่นี่
เพราะตามที่เขาคาด
คนที่เล่นตุกติกแบบนี้อยู่ในห้องวีไอพีหมายเลขหนึ่ง
เฉาเฟิงยืนอยู่ข้างๆ ไม่รู้จะทำยังไง
เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น
ผู้ใหญ่กำลังตรวจสอบอยู่ แต่ก็ไร้ผล ปฏิเสธการเข้าถึงทุกรูปแบบ
เขาก็เลยอยากรู้เหมือนกันว่าสาเหตุที่แท้จริงคืออะไร
“คุณเจียง ประตูมีผนึกป้องกันอยู่ ต่อให้พังก็ยาก!”
เสียงของหยวนหยุนดังขึ้น “เราไม่ต้องสนใจก็ได้!”
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว เขาก็ไม่อยากสนใจหรอก
แต่ถ้าตอนที่เขากำลังติดต่อกับโลกภายนอกต้องถูกกวนแบบนี้ มันก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่
เขาจึงลุกขึ้นยืน
หยวนหยุนเห็นท่าทางแบบนั้นก็เข้าใจความหมาย เลยเดินตามเจียงเสี่ยวไป๋ไปที่ประตู
“ท่านอิ๋น พวกเรา…”
หลี่หย่งฉิงมองไปที่อิ่นตงไหล
“พวกเราไม่ต้องยุ่ง!”
อิ่นตงไหลส่ายหน้า
เพราะแม้พวกเขาจะเข้าไป ก็ทำได้แค่ยืนดูอยู่ข้างๆ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย