นอกเขตแดน เยียนจิง
หลินซืออวิ๋นเลิกงานดึกมาก
กลับมาถึงก็เอามือนวดคลึงไหล่ตัวเองเบา ๆ พอเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ หลู่เสี่ยวหยู่ก็สวมผ้ากันเปื้อนเดินออกมา ดวงตากลมโตเป็นประกายกะพริบปริบ ๆ พร้อมรอยยิ้ม "อาจารย์หลินกลับมาได้จังหวะพอดีเลย เตรียมกินข้าวได้แล้วค่า!"
หลินซืออวิ๋นยิ้มออกมา "อื้ม ลำบากพวกเธอแล้ว!"
พูดพลางเดินมาที่ห้องอาหาร
ที่นั่นหวังเชี่ยนเชี่ยนกับกงซินเยว่กำลังเตรียมอะไรอยู่
สักพัก ทั้งสี่คนนั่งประจำที่ พอเพิ่งหยิบตะเกียบขึ้นมา ก็มีเสียงหึ่ง ๆ ดังมาจากลานบ้านด้านนอก
แถมยังมีแสงไฟหลายดวงส่องเข้ามา
ทั้งสี่คนนิ่งไปพร้อมกัน สีหน้าฉายแววสงสัยใคร่รู้
ด้วยความแปลกใจ พวกเธอลุกขึ้นพร้อมกัน แล้วเดินออกไปข้างนอก
ตอนที่มาถึงด้านนอก สองสาวจากตำหนักหลบซ่อนโลกก็ยืนอยู่แล้ว สายตาจับจ้องไปทางลานบ้าน สีหน้าตื่นตะลึง
"นั่นอะไรน่ะ..."
ตอนนี้หลินซืออวิ๋นทั้งสี่คนต่างก็เหม่อไปเล็กน้อย
ในลานบ้าน มีอะไรบางอย่างคล้ายจานบินกำลังจอดอยู่
มนุษย์ต่างดาวเหรอ?
หลู่เสี่ยวหยู่นึกอะไรขึ้นได้ รีบไปหลบหลังกงซินเยว่ สีหน้าหวาดกลัว
ตอนนั้นเอง ประตูบานหนึ่งของจานบินเปิดออก แสงสว่างเจิดจ้าสาดลงมาจากด้านใน ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมา สายตากวาดมองพวกเธอแล้วเอ่ยว่า "ไม่ทราบว่าพวกคุณมีใครรู้จักคุณเจียงไหม?"
"คุณเจียง?"
เสียงของชายวัยกลางคนจบลง
กงซินเยว่, หลินซืออวิ๋น, หวังเชี่ยนเชี่ยน, หลู่เสี่ยวหยู่ รวมถึงสองคนจากตำหนักหลบซ่อนโลกที่คอยคุ้มครองทั้งสี่คน ต่างก็ชะงักไป
กับ 'คุณเจียง' คนนี้ พวกเธอนึกถึงแต่เจียงเสี่ยวไป๋เท่านั้น
"ใช่ครับ ผมเป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานของโรงแรมหมิงเหมินจากในเขตแดน คุณเจียงอยากวิดีโอคอลกับพวกคุณ!"
ชายวัยกลางคนพูดขึ้น
พอสิ้นเสียง หลินซืออวิ๋นและคนอื่น ๆ ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจและดีใจออกมาพร้อมกัน