"ขอบคุณเพื่อนที่ช่วยนะ!"
พูดจบ สีหน้าของชายคนนั้นดูแปลกใจเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าจะมีคนช่วยเขา
"เกิดอะไรขึ้น?"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางชี้ไปทางสัตว์อสูรที่กำลังต่อสู้กับห่าวเจิ้ง
พอเสียงเขาจบลง เขาเห็นสีหน้าโกรธของชายคนนั้นชัดเจน แต่ชายคนนั้นลังเลอยู่นิดหนึ่งแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว ไม่ได้ฝืน ยกหัวขึ้นมองไปทางห่าวเจิ้งอีกครั้ง
ก็ในตอนนั้นเอง เสียงดังสนั่นดังขึ้น ห่าวเจิ้งชกอีกฝ่ายกระเด็นออกไปหนึ่งหมัด
เจ้าที่กลายร่างเป็นสัตว์อสูรนั่น กลิ้งไปบนพื้นสองสามรอบแล้วก็รีบลุกขึ้นมาได้ แต่แววตาเต็มไปด้วยความโกรธ
สุดท้ายมองห่าวเจิ้งแล้วมองมาทางเจียงเสี่ยวไป๋ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "คอยดูเถอะ วันนี้เรื่องนี้ถือว่าเจอกันแล้ว!"
พูดจบ เงาก็หันไปมองเสี่ยวอีอีกครั้ง สายตาเต็มไปด้วยความละโมบ พูดจบก็เตรียมจะจากไปโดยตรง
แต่แล้ว ในตอนนั้นเอง ลำแสงกระบี่อันน่ากลัวก็ตัดผ่านนภา สัตว์อสูรตัวนั้นหยุดนิ่งอยู่กับที่ วินาทีถัดมา กลายเป็นหมอกเลือดกระจายไป
ห่าวเจิ้งตะลึงไปครู่หนึ่ง รู้ดีว่าคนที่ลงมือคือเจียงเสี่ยวไป๋
ตอนหันกลับมา เขาอ้าปากอยากพูดแต่ก็หยุด
จริง ๆ แล้วไม่ฆ่าดีกว่า
เพราะถ้าฆ่าแล้ว จะก่อเรื่องยุ่งยากไม่น้อย
ใช่ ในอาณาเขตของอวิ๋นหวงเทียนแห่งนี้ มีกฎระบุไว้ชัดเจน
หากมนุษย์ฆ่าสัตว์อสูร ฝ่ายมนุษย์ คนที่ผ่านไปมาจะต้องรายงานทันที
ไม่อย่างนั้น คนในเมืองทั้งหมดจะถูกลงโทษ
และถ้ารายงานไป พวกเขาก็จะทำให้คนข้างหลังเจ้าคนนี้ชื่อกู่อี้ขุ่นเคืองหมด