"ไม่ควรไปดีกว่า?"
ได้ยินคำพูดของกู่หลิง เจียงเสี่ยวไป๋ก็เลิกคิ้วขึ้น
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยิน
ก่อนหน้านี้ตอนเจอกวงหนาน อีกฝ่ายก็เอ่ยถึงเรื่องนี้เหมือนกัน
แต่รายละเอียดเขาไม่ค่อยเข้าใจ
ตอนนี้ดูท่าทีของกู่หลิง เหมือนจะพอเข้าใจบ้างแล้ว เขาจึงถามตรงๆ ว่า "แถวนั้นมีปัญหาอะไรหรือ?"
"มี!"
กู่หลิงเอ่ยขึ้น "แถวนั้นเป็นสถานที่พิเศษมาก พูดได้เลยว่าอันตรายสุดขีด!"
"อย่าพูดอ้อมค้อม เล่ารายละเอียดมาเลย!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดตรงๆ
เขาอยากรู้รายละเอียดจริงๆ
กู่หลิงได้ยินก็พูดขึ้น "พวกเราไม่เคยเข้าไปข้างใน เคยแค่ได้ยินชื่อเท่านั้น!"
"ว่ากันว่าข้างในมี... จะเรียกว่าตัวก็ไม่เชิง... สรุปก็คือวิญญาณโบราณตนหนึ่ง แต่มันก็ไม่ใช่วิญญาณ แค่มีพลังแข็งแกร่งมาก น่ากลัวมาก!"
"ในอาณาเขตของมัน ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณแถวนั้นหรือคนแปลกหน้าที่มาจากข้างนอก ใครก็ตามที่บุกรุกเข้าไปจะถูกสังหาร!"
"โอ้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขานึกถึงคำพูดของซูเยวี่ยได้
เหมือนวิญญาณแต่ไม่ใช่วิญญาณ
หรือว่าจะเป็นเจ้านี่?
"สัตว์อสูร?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามอีกครั้ง
"ไม่ ไม่ถือว่าเป็นสัตว์อสูร!"
กู่หลิงส่ายหน้า "พูดกันว่ามันเป็นต้นไม้ ต้นไม้ใหญ่โตมาก!"
"ต้นไม้?"
สายตาเจียงเสี่ยวไป๋แฝงความแปลกใจ
แล้วต้นไม้นี้ยังเหมือนวิญญาณแต่ไม่ใช่วิญญาณ?
อีกอย่าง พลังยังน่ากลัวมาก?
เขามองไปที่กู่หลิงแล้วถามต่อ "แถวนั้นมีของดีอะไรหรือ ถึงได้อันตรายขนาดนั้น แต่ยังมีคนไปกันมากมาย?"