“ฉันพานายไปที่พักก่อนแล้วกัน!”
กงซินเยว่ละสายตาจากสิ่งก่อสร้างนั้น มองเจียงเสี่ยวไป๋ที่กำลังเหม่อลอย ก่อนนำทางเดินมุ่งไปข้างหน้า
เมื่อเดินมาได้ระยะหนึ่ง ทัศนียภาพก็เปิดกว้างขึ้นอย่างมาก
ที่นี่เป็นลานกว้างใหญ่ มองเห็นถนนหนทางทั้งแปดทิศ มีผู้คนเดินผ่านไปมา
และยังเห็นถนนของกินอีกด้วย
ไส้กรอกแฮม ขนมปังชานม…
เขายังเห็นเสาสัญญาณแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล…
เขาจึงหยิบมือถือออกมาดู
หึ สัญญาณเต็มหลอด
ภายใต้การนำทางของกงซินเยว่ พวกเขามายังเส้นทางอีกสายหนึ่ง
ที่นี่มีอาคารสองชั้นเรียงรายอยู่เรียงหนึ่ง
เมื่อมาถึงบริเวณใจกลาง กงซินเยว่ก็หยุดฝีเท้า มาถึงหน้าอาคารหลังหนึ่ง ยกมือขึ้นวางบนเครื่องสแกนลายนิ้วมือ
เสียงติ๊ดดังขึ้น
ประตูเปิดออก
เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าประหลาดเล็กน้อย
สิ่งอำนวยความสะดวกในสำนักใหญ่นี่ทันสมัยตามยุคจริง ๆ
นี่ทำให้เขานึกถึงสถาบันพลังเหนือธรรมชาติเจียงจง ที่ภายในหอประลองมีลิฟต์ใช้
ขณะส่ายหัว สองคนก็เข้าไปในห้องนั่งเล่น
แต่เนื่องจากไม่มีคนอาศัยมานาน จึงเห็นฝุ่นจับอยู่บนโต๊ะ
“ให้ช่วยทำความสะอาดไหม?”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
“ไม่ต้อง ฉันจะประกาศภารกิจ…”
กงซินเยว่พูดมาถึงตรงนี้ก็หยุดไปครู่หนึ่ง ถึงได้กล่าวว่า “ถึงตอนนั้นจะมีคนจากชั้นเรียนทั่วไปของสถาบันมาทำความสะอาดให้!”
พูดจบ เธอก็สังเกตเห็นสีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนไป
ใช่แล้ว รอยยิ้มของเจียงเสี่ยวไป๋ดูแข็งเกร็งไปเล็กน้อย
คนจากชั้นเรียนทั่วไปมาทำความสะอาด?