"คุณเจียง!"
หยวนหยุนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋จะออกไป ก็อดเอ่ยปากขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินเสียงของหยวนหยุน ก็หยุดฝีเท้าลง แล้วหันหน้ากลับไปพูดว่า "วางใจได้ ตั้งแต่รับปากแล้วว่าจะไม่ทำร้ายใคร ฉันก็จะไม่ทำร้ายใคร!"
พูดจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ท่ามกลางระลอกมิติ ร่างกายก็หายไป
ออกมาด้านนอก เจียงเสี่ยวไป๋ลอยอยู่กลางอากาศโดยตรง หลับตาลง พลังวิญญาณในขณะนี้แผ่ขยายออกไป
ในระหว่างที่ครอบคลุมนั้น แววตาคมของเขาพลันเปล่งประกาย พลังวิญญาณดึงรั้ง ปืนใหญ่สี่กระบอกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
หรี่ตาลงเล็กน้อย กระตุ้นพลังโดยตรง
ชั่วพริบตาทั่วทั้งฟ้าดิน พลังปราณอันน่าสะพรึงกลัวถูกดูดเข้ามา
เพราะพลังปราณที่ต้องการนั้นมหาศาล จึงทำให้เกิดพายุหมุนขนาดใหญ่ขึ้นในบริเวณนั้นโดยตรง
หมุนวนอยู่กลางอากาศ ดึงดูดสายตาของทุกคนได้โดยตรง
ในเวลานี้ หยวนอ้าวซานและหยวนหยุนก็รีบวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว พอเห็นภาพเบื้องบนก็ถึงกับตะลึงงันไปครู่หนึ่ง
สีหน้าของหยวนอ้าวซานยิ่งเปลี่ยนไปมาก
อาวุธวิญญาณ!
แถมยังสี่กระบอกด้วย!
เขาอ้าปากทันที แต่ก็สายไปแล้ว
พลังมหึมาสี่สายเฉือนผ่านฟ้าอากาศ
ชั่วพริบตา ฟ้าดินก็ไร้สีสัน
เสียงระเบิดดังสนั่น อาคารพังทลาย ทุกสิ่งทุกอย่างสลายกลายเป็นธุลี
โดยเฉพาะพลังนั้นยังเป็นแบบทะลวงทะลุ
ตั้งแต่ต้นจนจบ
เมื่อครู่ยังดีๆ อยู่ ตระกูลหยวนในตอนนี้กลับพังพินาศย่อยยับไปแล้ว
ภายใต้แรงกระแทกของพลังงานนั้น ทั้งแผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างน่าสะพรึงกลัว
ให้ความรู้สึกเหมือนเกิดแผ่นดินไหว
และท่ามกลางความสั่นสะเทือนนั้น พลังงานอันน่าตกใจก็แผ่ขยายออกไปทั่วทุกสารทิศ