"ตัวตลก?"
เยียนซือหานและผู้เฒ่าฟู่ได้ยินคำพูดของชายคนนั้นก็ชะงักไปพร้อมกัน
เห็นได้ชัดว่าคำว่าตัวตลกไม่ได้หมายถึงพวกเขา
ถ้าอย่างนั้น...
ทั้งสองหันหน้าไป สายตาจับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมกัน
หลังจากสบตากัน สีหน้าทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป
"หึหึ คุณชายใหญ่ตระกูลอวิ๋นพูดถึงใครอยู่หรือ?"
ผู้เฒ่าฟู่เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม พลางชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ข้างตัว "หมายถึงเขาหรือ?"
ผู้เฒ่าฟู่หยุดไปครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ "เขาเป็นศิษย์ของหออักษรและหอแพทย์แห่งสำนักหลู่เชียวนะ ไม่ใช่ตัวตลกอย่างที่คุณว่า!"
"โอ้? งั้นหรือ?"
ชายคนนั้นมีสีหน้าฉงนสนเท่ห์ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ "เก่งขนาดนี้เลย? หึหึ งั้นฉันคงดูพลาดไปเสียแล้ว!"
ระหว่างที่พูด ชายคนนั้นไม่แม้แต่จะมองเจียงเสี่ยวไป๋อีกเลย
ที่เขาชี้ไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ก็แค่ถามไปอย่างนั้นเอง
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋จะมีภูมิหลังอย่างไร เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย
หออักษร หอแพทย์ ฟังดูดี
แต่ในสายตาเขา ก็ยังเป็นแค่ตัวตลกที่ชอบเรียกร้องความสนใจอยู่วันยังค่ำ
ทางด้านเจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าฉงน
นี่มีตระกูลอวิ๋นโผล่มาอีกแล้วหรือ?
จากปฏิกิริยาของเยียนซือหานและผู้เฒ่าฟู่ คนผู้นี้น่าจะเป็นคนในตระกูลชี่เหมินเหมือนกัน
คุณชายตระกูลอวิ๋น?
เขาจะไปสนทำไม?
เจียงเสี่ยวไป๋จึงถามด้วยความสงสัย "ไอ้โง่นี่ใครวะ?"
ใช่แล้ว ตรง ๆ แบบนี้เลย
เมื่อสิ้นเสียงของเขา เยียนซือหานและผู้เฒ่าฟู่ก็ยืนอึ้ง ก่อนที่สีหน้าจะเจือแววประหลาด
เจียงเสี่ยวไป๋นี่ใจถึงจริง ๆ
ไม่สนว่าแกเป็นใคร!
ส่วนเยียนซือหานรับรู้เรื่องนี้ดีที่สุด