"ถ้าอย่างนั้น ก็ถือว่าไม่เลว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา
ก่อนหน้านี้ สูงสุดก็แค่ครึ่งวันงั้นเหรอ?
สามวันของเขา ก็นับว่าไม่สั้นเลยทีเดียว
พูดจบ ก็เห็นหยวนหยุนยังมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย จึงเอ่ยปากขึ้นว่า "คุณหยวนวางใจได้ ผมมีขอบเขต!"
"เฮ้อ... มันไม่ใช่เรื่องขอบเขตไม่ขอบเขตอีกต่อไปแล้ว!"
หยวนหยุนอยากจะระเบิดอารมณ์ แต่ก็ยังอดทนไว้ อธิบายว่า "สำนักอิ่วู่อั้นเป็นหน่วยงานใต้ราชวงศ์ นายตีคนของสำนักอิ่วู่อั้น!"
"อาจารย์เป็นคนของสำนักเฉียนชิง สถานะพิเศษ นายตีอาจารย์ชื่อดัง!"
"พวกเรา..."
พูดมาถึงตรงนี้ เสียงของหยวนหยุนก็ชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดต่อว่า "หัวหน้าหน่วยตอนนั้นเป็นคนตระกูลหยวน และตระกูลหยวนก็เป็นหนึ่งในตระกูลที่สนับสนุนราชวงศ์ นายตีคนของตระกูลหยวนด้วย!"
"เรื่องนี้อิทธิพลมันแย่มาก ถ้าเรื่องมันเบากว่านี้ โรงแรมเทียนเหมินก็ยังพอออกหน้าช่วยนายได้ แต่ตอนนี้... ใครก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว!"
ใช่แล้ว มันร้ายแรงถึงเพียงนั้น
หลังจากเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป เจียงเสี่ยวไป๋แทบจะกลายเป็นหนูที่ทุกคนรุมประชาทัณฑ์
เพราะว่าการจัดการเจียงเสี่ยวไป๋ได้ ก็เท่ากับสร้างความสัมพันธ์อันดีกับสำนักอิ่วู่อั้น ราชวงศ์ สำนักเฉียนชิง หรือแม้แต่ตระกูลหยวน
"ที่ผมตีอาจารย์ ก็เพราะเขาไม่คู่ควรกับตำแหน่งของตัวเอง!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น "ที่ผมตีคนของสำนักอิ่วู่อั้นก็เพราะมีเหตุผลของผม ผมสามารถขอโทษต่อสาธารณะได้..."