"ขอรับ!"
ชวีเซิงได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย
เพราะเขารู้สึกได้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนที่พูดแล้วทำจริง
โถงใหญ่กลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
ชวีเซิงยืนนิ่งครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ครู่ใหญ่จึงเอ่ยปากว่า "ที่จริงก่อนที่ท่านเจ้าสำนักจะมา ข้าก็มีความคิดที่จะจัดการปฏิรูปแล้ว แต่การปฏิรูปต้องยื่นเรื่องไปยังสำนักใหญ่ แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นอีกแล้ว!"
ใช่แล้ว
สภาพของตำหนักสดับโลกสาขาล่างนี้เขาก็พอรู้อยู่บ้าง
แต่รู้แล้วจะทำอะไรได้
ช่วยหยุดยั้งได้ชั่วคราว แต่ไม่สามารถทำให้ยั่งยืน
เพราะระบบมันเป็นแบบนี้
กฎที่สำนักใหญ่วางไว้ เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
แต่ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋อยู่ที่นี่ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
มีคำสั่งเจ้าสำนักอยู่ ต่อให้เจ้าสำนักใหญ่มาด้วยตัวเองก็ไร้ผล
เพราะกฎที่เคยตั้งไว้คือ เจ้าสำนักจากนอกเขตกลับมา เจ้าสำนักในเขตต้องหลีกทางให้
กฎนี้ ไม่มีใครทำลายได้
และไม่มีใครกล้าทำลายด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังคำพูดของชวีเซิง สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ประโยคนี้ของชวีเซิง ก็เป็นการอธิบายให้เขาฟังใช่ไหม?
แต่อธิบายก็ไม่มีประโยชน์
ส่วนชวีเซิงมีความสามารถหรือไม่ เขายังต้องดูว่าคนคนนี้จะพูดอะไรต่อไป
ตอนนี้ชวีเซิงมีแววตาเฉียบคม กวาดสายตามองทั่วโถงแล้วกล่าวว่า "ข้ามีดาบสามเล่ม!"
"ดาบแรก ฟันทิ้งการแบ่งแยกลูกศิษย์เขตนอกเขตใน ไม่มีการแบ่งลูกศิษย์นอกในอีกต่อไป มีแต่ศิษย์หลักและศิษย์ธรรมดา!"
"ดาบที่สอง ฟันทิ้งสิทธิอำนาจของผู้อาวุโสทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ นับจากวันนี้ พวกท่านมีอำนาจควบคุมเฉพาะศิษย์ที่รับไว้เองเท่านั้น ถ้าศิษย์ทำผิด ผู้อาวุโสต้องรับโทษด้วย!"