"ใช่ ฉันคือหมายเลขแปด!"
เจียงเสี่ยวไป๋จงใจลดเสียงลงต่ำ เพื่อป้องกันไม่ให้เคทีได้ยินอะไรผิดปกติ
"นายเป็นคนชักดาบไป?"
เคทีถามอีกครั้ง
แม้ว่าเธอจะรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ก็อดถามออกมาไม่ได้
"ใช่!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าอีกครั้ง
เคทีได้ยินคำตอบที่กระชับเช่นนั้น คิ้วสวยขมวดขึ้น "นายมันยโสจริง ๆ แต่... หวังว่านายจะรีบหน่อย ฉันรออยู่ที่อันดับสาม!"
พูดจบเคทีก็จากไป ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่งดงามยิ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนนิ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความพูดไม่ออก
เขาพูดอะไรไปนะ ถึงได้ยโส?
ผู้หญิงคนนี้มีอคติอย่างแรงต่อตัวตนนี้ของเขาแน่ ๆ
นี่ทำให้เขาอดนึกถึงตอนที่เคทีเคยบอกว่าจะต้องเอาชนะเขาหมายเลขแปดให้ได้
เกี่ยวข้องกับดาบ
แต่ไม่สะดวกจะพูดถึง
จะเป็นเพราะเหตุผลอะไรกัน?
เรื่องนี้ทำให้เขาอยากรู้มาก
ขณะที่กำลังส่ายหัว ทางเวทีประลองก็มีเสียงดังสนั่น จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ชัดเจนว่ามีสายตาหนึ่งจ้องมองเขาอย่างเย็นชา
เจียงเสี่ยวไป๋ละสายตาจากเวลา เงยหน้าขึ้นมอง เห็นคนบนเวที มุมปากยกขึ้น ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวไปทางเวทีประลองทีละก้าว
ผู้คนรอบ ๆ เวทีแหวกทางให้โดยอัตโนมัติ ให้เขาขึ้นไปบนเวที
เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง
บนเวทีหมายเลขแปด ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ ปรากฏขึ้นอีกครั้งบนจอ LED ขนาดใหญ่ทั่วทั้งสถาบันและรายการทุกช่อง
ตอนนี้บอนเนอร์ก็ตกลงมายังเวทีประลองแล้ว
บอนเนอร์เอ่ยขึ้นทันทีว่า "ยังคงเป็นการเดิมพันครั้งนั้น ถ้าตกลงก็เริ่มเลย!"