“คำสั่งตำหนัก!”
เมื่ออูชิงจู๋ชูป้ายประจำตัวนั้นออกมา
ความดีใจของลู่ฉินและหนิงหว่านหว่านก็ฉายชัดยิ่งกว่าเดิม
ตอนนั้นลู่ฉินมองอูชิงจู๋แล้วถามอีกว่า “แล้วกฎระหว่างสถานที่ภายนอกกับภายในน่ะ เธอรู้ไหม?”
“รู้ค่ะ!”
อูชิงจู๋พยักหน้าเบา ๆ
ตอนที่เธอเดินทางมา อาจารย์ของเธอเคยเอ่ยถึง
ช่วงนั้นการต่อสู้ระหว่างฝั่งตะวันออกกับตะวันตกกำลังดุเดือด
ฝั่งตะวันตกขยายอิทธิพลไปยังสถานที่ภายนอก ส่วนฝั่งตะวันออกนำโดยห้ายอดฝีมือระดับหัวแถว ก็ขยายออกไปเช่นกัน
ตำหนักหลบซ่อนโลก, ตำหนักหยกสูญ, ตำหนักมหาสูญ, ตำหนักน้ำแข็ง, ตำหนักสังหารโลหิต
ห้าขุมกำลังใหญ่เหล่านี้ ตอนย้ายไปยังสถานที่ภายนอก เนื่องจากเกรงว่าจะมีประมุขตำหนักหรือเจ้าสำนักถึงสองคน
ดังนั้นภายใต้การเป็นสักขีพยานของสำนักเฉียนชิง จึงวางกฎข้อหนึ่งไว้
ไม่ว่าจะเป็นป้ายคำสั่งประมุขตำหนักหรือป้ายคำสั่งเจ้าสำนัก ล้วนให้สถานที่ภายนอกถือครอง ส่วนสถานที่ภายในให้มีผู้รักษาการแทน
หากภายนอกมีเจ้าสำนักหรือประมุขตำหนักกลับมา ตำแหน่งของสถานที่ภายในต้องคืนให้
“งั้นเธอเตรียมตัวมาพร้อมหรือยัง?”
ลู่ฉินถามอูชิงจู๋อีกครั้ง
“ยังเลยค่ะ!”
ดวงตาสีฟ้าของอูชิงจู๋กะพริบ
เธอไม่ได้เตรียมมาจริง ๆ
หลังจากพูดจบ หนิงหว่านหว่านเดินมาหาอูชิงจู๋ จับมือทั้งสองของอูชิงจู๋ไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “สาวน้อย ไม่เป็นไรนะ ถึงตอนนั้นฉันจะช่วยเธอเอง!”