"เสี่ยวไป๋จื่อ เมื่อกี้ที่ตาแก่คนนั้นพูด นายยังจำได้ไหม"
อีกด้านหนึ่ง
เมื่อผ่านลิฟต์แสงลงมาถึงตีนเขา เจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีลงมา เสียงของแมวเก้าหางก็ดังขึ้น
"อะไรนะ" เจียงเสี่ยวไป๋ถาม
"พลังเถื่อน"
แมวเก้าหางพูด "ก่อนหน้านี้ลายดาวบนหน้าผากนายขึ้นเป็นสี่ แปลว่าถึงขั้นพลังโบราณเถื่อนสี่ดาวแล้วนะ ฉันว่านายหาเวลาลองสัมผัสพลังโบราณเถื่อนนี้ดู"
ถึงมันจะไม่รู้ว่าพลังโบราณเถื่อนนั่นคืออะไร แต่ในเมื่อเป็นของเล่นของตระกูลโบราณ ก็ต้องไม่ธรรมดาแน่
แล้วพลังเถื่อนนี่น่าจะเป็นพื้นฐานของเผ่าโบราณเถื่อนด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพยักหน้า
จริงๆ ตอนที่สู้กับชายร่างบึกนั่น โดยที่ตัวเองไม่ได้ใช้พลังภายใน เขารู้สึกได้ว่ามีพลังอีกแบบหนึ่งเกิดขึ้นในตัว
แค่มันยังอ่อน
แต่เขามีความรู้สึกว่านั่นอาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าพลังเถื่อน
"กลับก่อนเถอะ"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น เขาเหลือบมองฟ้าแล้วพูด
หลังจากเสียเวลาแบบนี้ ตอนนี้ก็เลยเที่ยงไปแล้ว
อีกอย่าง การมาที่นี่ครั้งหนึ่ง ถือว่าไม่เสียเที่ยว
พูดจบเขาก็พาเสี่ยวอีออกจากเขตสำนักเทียนจี๋ชั่วคราว
พอลากออกมาได้ระยะหนึ่ง งูบินก็พุ่งตัวออกมา เมื่อเขาพาเสี่ยวอีขึ้นไป พลังมิติก็กระเพื่อม ร่างของทั้งสองก็หายเข้าไปในนั้น