ช่วงเย็นย่ำมาเยือน
ท้องฟ้ายามโพล้เพล้ของวังหลวงช่างงดงาม แม้ฟ้ายังไม่มืด แต่หมู่ดาวและแสงจันทร์ก็เริ่มส่องประกายระยิบระยับ
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ในห้องรับแขก คอยดูเวลาเป็นระยะ
ใช่แล้ว เขาตัดสินใจแล้วว่าคืนนี้จะไปเดินสำรวจในวังหลวงสักรอบ
ระหว่างที่เขารออยู่ หมิงหยุนและเสี่ยวอี๋ก็เดินเข้ามาในห้องรับแขกด้วย
ตอนนี้หมิงหยุนฟื้นฟูสภาพร่างกายกลับมาเป็นปกติแล้ว เห็นเจียงเสี่ยวไป๋คอยมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ ก็อดถามไม่ได้ว่า "คุณจะไปตอนกลางคืนเลยเหรอ?"
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ
"แอบเข้าไป?"
หมิงหยุนถามอีกครั้ง
"อื้ม นอกจากการแอบเข้าไปแล้ว ผมคิดไม่ออกแล้วว่ามีทางอื่นอีก"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างจนใจ
ถ้าเขามีช่องทางติดต่อหวงหลิงเยว่ได้ก็คงดี
แต่เขาไม่มี
และตอนนี้เขาถูกขึ้นทะเบียนเป็นคนทรยศ ถ้าเข้าไปแบบเปิดเผย รับรองได้ว่าถูกไล่สังหารทันที
ดังนั้นตอนนี้เขาทำได้เพียงแอบเข้าไป
"งั้นคุณต้องระวังตัวมากๆ นะ!"
หมิงหยุนได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าแสดงความเคร่งเครียด "ถ้าคุณถูกขึ้นทะเบียนเป็นคนทรยศ แล้วยังแอบเข้าไปในวังหลวงได้ ถ้าไม่ถูกพบก็ดีไป"
"แต่ถ้าถูกพบเข้า สถานการณ์จะยิ่งร้ายแรง วังหลวงอาจส่งคนมาสืบสวนคุณโดยตรงเลยก็ได้!"
"ตอนนั้น ฝั่งจงโจวนี้ คุณอยู่ต่อไปไม่ได้จริงๆ แล้วล่ะ! โรงแรมเทียนเหมินก็คุ้มครองคุณไม่ได้ด้วย!"
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
ด้วยความสามารถของเขา ต่อให้เจอกับผู้ที่แข็งแกร่งกว่าในระดับที่สูงมาก
ไม่งั้น การจะพบตัวเขานั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
จากนั้นหมิงหยุนกับเจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้แต่คุยกันเล่นๆ อีกเล็กน้อย