"ที่นี่คือสถาบันยวี่เฉิงสินะ!"
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ตามชายชราและชายวัยกลางคนนั่งรถมาถึงด้านนอกสถาบันยวี่เฉิง สีหน้าของเขาก็แสดงความประหลาดใจออกมาบ้าง
ยิ่งใหญ่และโอ่อ่ามากกว่าที่เขาจินตนาการไว้
โดยเฉพาะประตูใหญ่
ดูเหมือนสัตว์ร้ายยุคบรรพกาลที่อ้าปากกว้าง ดูน่าเกรงขามไร้ขอบเขต
"เชิญคุณเจียง!"
ชายชราพูดพลางเชิญเจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปด้านใน "ให้ข้าพาพี่ไปพบเจ้าสถาบันของเราก่อน!"
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า แล้วเดินตามเข้าไปข้างใน
ตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนก็จูงสัตว์อสูรสามตัวมา
เจียงเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวอี้นั่งตัวหนึ่ง ส่วนชายชรากับชายวัยกลางคนนั่งคนละตัว พากันพุ่งเข้าไปในสถาบัน
ระหว่างทาง เจียงเสี่ยวไป๋ก็ชมสถาบันไปด้วย
เหมือนกับสถาบันประจำเมืองหลัก คล้ายกับเมืองเล็ก ๆ
แต่ที่นี่การจัดวางเมื่อเทียบกับเมืองหลักแล้ว ยิ่งใหญ่กว่า
หลังจากเดินทางไปได้ระยะหนึ่ง เจียงเสี่ยวไป๋ก็สังเกตเห็นบางอย่าง มองไปยังกลางอากาศด้วยสีหน้าที่เผยความประหลาดใจ
บนอากาศ เขาเห็นแท่นขนาดใหญ่
แท่นนั้นเปล่งประกายแสงหลากสี สวยงามตระการตา
และรอบ ๆ แท่นยังมีหินภูเขาหลายสิบก้อนล้อมรอบ
หินภูเขาเหล่านี้เมื่อเทียบกับแท่นใหญ่แล้ว ดูเล็กกว่าเล็กน้อย ประมาณร้อยตารางเมตร แต่เพราะมีปริมาณมาก จึงดูเด่นชัดมาก
"นั่นอะไร?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่ชายชราแล้วถามด้วยความสงสัย