เจียงเสี่ยวไป๋กลับไปที่พักแล้วก็เข้าห้องไปตรง ๆ
เสี่ยวอี้นอนอยู่บนเตียง กำลังหลับอย่างสบาย
ส่วนไข่ฟองนั้นอยู่ข้าง ๆ ราวกับคอยปกป้อง
เมื่อเขานอนลงบนเตียง ไข่ก็ขยับตำแหน่งให้เอง ส่วนเสี่ยวอี้ราวกับรู้สึกได้ ก็พุ่งตัวเข้ามาในอ้อมกอดของเขาโดยสัญชาตญาณ
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูแล้วรอยยิ้มก็ผุดขึ้นมา จูบที่หน้าผากของเด็กสาวแล้วก็หลับตาพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋พบกับควางหมิง ตอนนี้เขาสังเกตว่าควางหมิงดูตื่นเต้นเล็กน้อย
จากนั้นก็ได้รู้ว่า เมื่อคืนหอการค้าซิงหลัวโอนเงินห้าหมื่นล้านมาให้โดยตรง ไม่มีการบ่ายเบี่ยงแม้แต่น้อย
ห้าหมื่นล้าน
นั่นไม่ใช่ตัวเลขเล็ก ๆ เลย
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
หอการค้า!
ไม่กลัวจนเกินไปจริง ๆ!
สามวันต่อมา
เขาไม่ได้ออกจากศาลาเมฆา อยู่ที่นี่ต่อ
อาจเป็นเพราะเรื่องกับหอการค้าซิงหลัว ศาลาเมฆาจึงคึกคักกว่าปกติ
อีกทั้งคนที่เข้ามาก็ล้วนสุภาพเรียบร้อย ไม่มีใครกล้าก่อเรื่องง่าย ๆ
เหตุผลนั้น ทุกคนก็รู้ดี
วันที่สี่ เจียงเสี่ยวไป๋เตรียมจะออกเดินทางในวันนี้ เพื่อไปยังสถาบันเมืองยุ่ยเฉิงล่วงหน้า
แต่เขายังไม่ออกเดินทาง ควางหมิงก็มาหาถึงที่ สายตามองไปที่เขาแล้วพูดตรง ๆ ว่า "คุณชายเจียง ทางสถาบันเมืองยุ่ยเฉิงส่งคนมาบอกว่ามีธุระจะคุยกับคุณ!"
"คนของสถาบันเมืองยุ่ยเฉิง? มีธุระจะคุยกับฉันด้วย?"