ในช่วงเวลาต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋และท่านหยุนไม่ได้รีบร้อนที่จะจากไป แต่กลับอยู่ที่นี่พูดคุยกับประธานลี่อย่างเรียบง่าย
กระทั่งถึงช่วงเที่ยง ทั้งสองจึงเลือกที่จะลาจาก
ประธานลี่เดินออกมาส่งทั้งสองจนถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง เมื่อเห็นทั้งสองหายไป สีหน้าเต็มไปด้วยความทึ่งที่เข้มข้นยิ่งขึ้น
ช่างเป็นเจียงเสี่ยวไป๋ที่เหลือเชื่อจริง ๆ!
ช่างเป็นซูเสี่ยวไป๋ที่เหลือเชื่อจริง ๆ!
...
"ต่อไปจะไปไหน?"
เมื่ออาจารย์หยุนพาเจียงเสี่ยวไป๋ปรากฏตัวนอกโรงพยาบาลหยุนก็ถามด้วยความอยากรู้
"พาผมไปโรงแรมเทียนเหมินหน่อย!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
ตั้งแต่ที่ออกมา ก็ผ่านมาสองสามวันแล้ว
เสี่ยวอี๋ที่นั่นคงจะเป็นห่วง
ดังนั้นถึงแม้จะไปตระกูลเจียง เขาก็ต้องพาเสี่ยวอี๋ไปด้วย
"ไปกัน!"
อาจารย์หยุนไม่พูดอะไรมาก คลื่นอวกาศเป็นระลอก พาเจียงเสี่ยวไป๋หายไปอีกครั้ง
เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ก็อยู่หน้าโรงแรมเทียนเหมินโดยตรง
ในเวลานี้ สายตาของอาจารย์หยุนมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "จริง ๆ แล้ว... นายเหมาะที่จะเข้าร่วมหอศักดิ์สิทธิ์ ลองหาโอกาสดูสิ!"
ผลงานของเจียงเสี่ยวไป๋ในแดนจำลองนั้น แสดงให้เห็นถึงประสบการณ์การต่อสู้ที่มากมาย
อีกทั้งยังได้เปรียบในเรื่องความเยาว์วัย
การเข้าร่วมหอศักดิ์สิทธิ์ สำหรับเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว ถือเป็นเรื่องที่มีอนาคตที่สุดแน่นอน
"อืม ไว้ค่อยว่ากัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบาง ๆ
"อีกอย่าง นายอย่าลืมที่รับปากว่าจะเลี้ยงข้าวนักบุญหญิงสักมื้อนะ!"
เมื่ออาจารย์หยุนกำลังจะจากไป ก็คิดอะไรขึ้นมาได้อีกครั้ง มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าจริงจัง "นักบุญหญิงทุ่มเทให้แก่มากพอแล้ว!"