“แปดหมื่นคน หากร่างจำแลงของเขาสามารถยืนหยัดต่อไปได้จริง และลดความสูญเสียลงให้เหลือน้อยที่สุด สถานการณ์เบื้องหน้าก็มีโอกาสพลิกกลับได้!”
ท่านผู้อำนวยการหลีมองเจียงเสี่ยวไป๋บนภาพ สีหน้าของเขาเองก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ที่จริงก่อนหน้านี้เขาก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เข้าใจเรื่องร่างจำแลงจริงหรือไม่
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ใช้ความสูญเสียที่น้อยที่สุด เพื่อเดิมพันกับสถานการณ์ที่ยิ่งใหญ่กว่าโดยแท้
ไม่เช่นนั้น หากวัตถุดิบยาถูกใช้จนหมด เรื่องก็คงจบไปนานแล้ว
ไม่มีทางรอจนถึงตอนนี้ และต้องเผชิญหน้ากับผู้คนแปดหมื่นคนได้
“มีทั้งสติปัญญา และความสามารถ!”
เสียงของท่านหยุนแฝงไว้ด้วยความทอดถอนใจ “แน่นอนว่า ยังมีความกล้าอีกด้วย!”
ระหว่างพูด เขายังเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอก
นี่ก็ผ่านไปอีกคืนแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นผู้อื่นเข้ารับการทดสอบแล้วทำให้เขาสนใจได้ถึงเพียงนี้
ช่างไม่อยากจากไปจริง ๆ
บนภาพ ร่างจำแลงรอบตัวเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงแบ่งแยกออกไปเรื่อย ๆ
จำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนเงาร่างของเจียงเสี่ยวไป๋พร่าเลือนมองแทบไม่ชัด เห็นได้ว่าร่างจำแลงเหล่านั้นมีจำนวนมากมายและน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ยิ่งไปกว่านั้น การที่เจียงเสี่ยวไป๋ควบคุมร่างจำแลงจำนวนมหาศาลเช่นนี้ได้ พลังวิญญาณของเขาจะต้องบรรลุถึงระดับที่น่าตกตะลึงเพียงใด
นอกจากนี้ ยังต้องอาศัยการควบคุมที่ละเอียดอ่อนอย่างถึงที่สุดอีกด้วย
เวลาผ่านไปอีกสองชั่วโมง
ในที่สุดเจียงเสี่ยวไป๋ก็เคลื่อนไหว
ภายในขอบเขตนั้น ฝูงร่างจำแลงขนาดมหึมาเบียดเสียดแน่นขนัด ติดตามเจียงเสี่ยวไป๋มา
ในวินาทีที่ภาพปรากฏผู้คนแปดหมื่นคน เหล่าร่างจำแลงก็พากันกรูออกมาจนหมดสิ้น