"บอกไปก็ไม่มีใครเชื่อหรอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว
อีกอย่าง เขาพอจะเดาได้ ยังไงเขาก็คือเซียนครู
ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ครูเบื้องล่างใครจะกล้าแพร่ข่าวออกไปง่าย ๆ
ไม่งั้นสำนักยุทธ์วิเศษคงเขียนเหตุผลออกมาตรง ๆ แล้ว ไม่ใช่ยกเลิกโดยไม่มีเหตุผลแบบนี้
"แล้วตอนนี้จะทำยังไง!"
แมวเก้าหางพึมพำ คนที่ล้อมรอบเข้ามายิ่งเยอะขึ้นเรื่อย ๆ
มองไปไกล ๆ ก็เห็นคนที่ได้ข่าวกำลังวิ่งตรงมาทางนี้
ดูท่าทางแล้ว ไม่คิดจะปล่อยให้พวกเขาออกไปง่าย ๆ สักเท่าไร
"เจียงเสี่ยวไป๋จริง ๆ ด้วย!"
"ไอ้หมอนี่มาสถาบันเซียนได้ยังไง? แล้วยังกล้าเหยียบย่างเข้าห้องเรียนครูอีก?"
"ฉันว่าไอ้นี่มันมาหาเรื่องชัด ๆ!"
เสียงโกรธแค้นดังขึ้นเป็นระลอก คนที่หุนหันบางคนเริ่มมีพลังวิญญาณสั่นไหวให้เห็น
คนที่เรียนที่สถาบันเซียนได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนมีพรสวรรค์
ส่วนคนที่เรียนที่สถาบันเซียนได้ แล้วยังเข้าไปฝึกงานเพิ่มเติมในห้องเรียนครูได้อีก ยิ่งเป็นยอดฝีมือขั้นสุดยอด
ตอนนี้เห็นเจียงเสี่ยวไป๋เข้า มันเหมือนแมวเห็นหนูเลย
ถ้าไม่จัดการสักหน่อย จะให้ความโกรธมันหายไปไหน
แต่ก็จนใจ กฎของห้องเรียนครูคือห้ามใช้กำลังที่นี่ ถ้าทำครั้งเดียวไล่ออกทันที
นี่จึงเป็นเหตุผลที่พวกมันล้อมไว้แต่ไม่ลงมือ
แต่สุดท้ายก็ต้องมีคนกล้า เห็นชายคนหนึ่งก้าวออกมา พลังวิญญาณอันน่าตกใจพุ่งทะลักพร้อมกับความโกรธ "เจียงเสี่ยวไป๋ แกตีครูผู้มีชื่อเสียง ตอนนี้ยังกล้ามาที่ห้องเรียนครูอีก ฉันทน... ต่อให้ถูกไล่ออกจากห้องเรียนครู ฉันก็จะจับแกให้ได้!"