"ได้!"
สำหรับคำกำชับของสืออันชิ่ง อูชิงจู๋ยังรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้คิดมาก ยกกล่องข้าวเดินตามไป
เมื่อเธอตามเจียงเสี่ยวไป๋และหวังเชี่ยนเชี่ยนทัน ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากพูด จู่ ๆ ก็มีเม็ดยาถูกยัดใส่ปากเธอ
อูชิงจู๋ชะงัก เม้มปากเล็กน้อย มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความสงสัย "นี่นายให้ฉันกินอะไร?"
"ยาแก้พิษ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม "ถ้าฉันเดาไม่ผิด พิษที่เจาะจงหนอนน้ำแข็งของเธอ ถอนได้!"
ตามการคาดเดาของเขา พิษนี้สำหรับอูชิงจู๋จะพุ่งเป้าไปที่หนอนน้ำแข็งโดยตรง แต่สำหรับคนอื่นถือเป็นพิษร้ายแรง
นี่ก็คือเหตุผลที่อูชิงจู๋ไม่รู้สึกตัวเลย
เพราะทุกคนกินเหมือนกันหมด
เมื่อเห็นอูชิงจู๋ยังมีข้อกังขา เจียงเสี่ยวไป๋จึงเล่าสิ่งที่ตัวเองรู้ให้ฟังโดยสรุป แน่นอนว่าปิดเรื่องอาจารย์ของอูชิงจู๋ และเรื่องวางยาพิษในมื้อเช้าวันนี้ เพราะเรื่องมันร้ายแรงเกินไป
อูชิงจู๋ไม่รู้จะดีกว่า ไม่อย่างนั้นเธออาจแตกตื่น แล้วจะถูกจับสังเกตได้ง่าย
ถึงกระนั้น สีหน้าของอูชิงจู๋ก็ยังดูไม่ค่อยดี
มิน่าล่ะ ตอนที่แต่ละเผ่าเดินทางมาถึงครั้งแรก หลังกินอาหารเสร็จ หนอนน้ำแข็งของเธอถึงได้ระเบิดออกมา
"ถ้าอย่างนั้นพวกนาย..."
"วางใจได้ เชี่ยนเชี่ยนไม่ได้กินอะไร ไม่ต้องใช้ยาแก้พิษ..."
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางยิ้ม พาทั้งสองกลับไปยังที่พักของพวกเขาก่อน
ตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋มองหวังเชี่ยนเชี่ยนอย่างจริงจัง "เชี่ยนเชี่ยน ดูท่าเธอคงต้องอดไปสองมื้อแล้ว!"
ระหว่างที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดแบบนี้ อูชิงจู๋รู้สึกสงสัยว่าทำไมต้องอดถึงสองมื้อ?
แต่เธอก็ไม่ได้ถามอะไร
"ไม่เป็นไร ถือว่าลดน้ำหนักละกัน!" หวังเชี่ยนเชี่ยนพยักหน้าเบา ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะพูดอะไรต่อ จู่ ๆ หนอนน้ำแข็งในร่างกายก็เคลื่อนไหวผิดปกติอีกครั้ง