"คุณหยานหลิง ครั้งนี้ดูเหมือนจะสำเร็จแน่นอนแล้ว!"
เสียงรอบข้างยังคงกล่าวชมด้วยความทึ่ง
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ก็แค่สงสัยว่างานเขียนพู่กันที่หยานหลิงกำลังวาดคืออะไร แต่เขาก็ไม่ได้เดินเข้าไปดูเป็นพิเศษ
เขาสังเกตอยู่ครู่หนึ่งก็หันกลับมามอง
กวาดตามองไปรอบ ๆ อีกครั้ง เพราะมีที่นั่งเยอะ เขาจึงเดินไปทางมุมห้อง
เมื่อเขานั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่ง เขาไม่ได้รีบวาดภาพ แต่กลับนั่งฝนหมึกไปพลางครุ่นคิดไปพลาง
ไม่นานนัก ทางฝั่งของหยานหลิง พลังปราณก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
ทำให้เขาอดที่จะเงยหน้ามองไปทางนั้นไม่ได้
เสียงพูดคุยรอบข้างยิ่งคึกคักมากขึ้นชั่วขณะ
แต่หยานหลิงไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงพูดคุยรอบข้าง เธอยังคงตั้งใจเขียนต่อไป กลับยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก
ใช่แล้ว
เพื่อความสำเร็จ เธอได้เตรียมตัวมาอย่างมากก่อนหน้านี้
ในหุบเขา เธอใช้เวลาไปกับการสัมผัส
ไปเรียนรู้ฝึกฝน
และความพยายามของเธอก็ไม่ได้สูญเปล่า
ครั้งนี้เธอต้องสำเร็จแน่นอน
ในความคิดนั้น ใบหน้าของเธอดูเด็ดเดี่ยวมากขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นสีหน้าของหยานหลิง จึงชื่นชมอยู่ในใจเล็กน้อย
เขามองออกว่าหยานหลิงมีเป้าหมายที่ชัดเจน
เขาจึงหันกลับมามอง แล้วรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า
ใช่แล้ว เขานึกออกแล้วว่าจะวาดอะไร
หยานหลิงมีเป้าหมายที่ชัดเจน ฮะ ๆ แล้วเขาล่ะก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ?
เป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดของเขาที่เข้ามาในเขตนี้ ก็คือการหาสาวสวยมานี่นา?
ถ้าอย่างนั้น...
สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋เป็นประกาย เขาเก็บหมึกที่ฝนไว้ วางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ