ผ่านทางค่ายกลเคลื่อนย้าย
หลายคนเดินทางมาถึงภายในสำนักวิญญาณอาวุธ
เวลานี้ฉีหลี่กล่าวทักทายเจียงเสี่ยวไป๋เพียงเล็กน้อยก่อนจะจากไป
ระหว่างที่กลุ่มกำลังมุ่งหน้าไปยังที่พัก อีกด้านหนึ่งก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้ามอง พบว่าคนที่เดินเข้ามาคือหยานฉีและหยานหลิง
ในความประหลาดใจของเขา หยานหลิงทักทายหลิวฟูอย่างมีความสุข จากนั้นก็มองไปที่หวงหลิงเยว่แล้วพูดว่า "คุณหนูหวง!"
เมื่อหวงหลิงเยว่พยักหน้า สายตาของหยานหลิงก็มองไปที่หยวนอ้าวซานและทักทายอีกคน
พอมาถึงเจียงเสี่ยวไป๋ เธอกลับไม่พูดอะไร
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋อดหัวเราะไม่ได้ มองหยานหลิงแล้วพูดว่า "ตอนเธอมา คนแรกที่เธอควรทักทายไม่ใช่ฉันเหรอ?"
ตอนนี้เดิมพันยังคงอยู่
ฐานะสาวใช้ของหยานหลิงก็ยังไม่ได้เปลี่ยน
ยังไงเขาก็น่าจะเป็นคนแรก
แต่กลับไม่เห็นแม้แต่คนสุดท้าย เห็นชัดว่าหยานหลิงจงใจ
"คนแรก?"
หยานหลิงได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ก็อดพูดไม่ได้ว่า "ยังไง ฉันใหญ่กว่าอาจารย์ของฉันด้วยเหรอ?"
เมื่อพูดจบ
สีหน้าของหยวนอ้าวซานดูแปลกๆ
หลิวฟูก็ดูตะลึงไปเล็กน้อย
ส่วนบนใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋กลับเผยรอยยิ้มออกมา
หยานหลิงเห็นสีหน้าแบบนั้นของเจียงเสี่ยวไป๋ ความสงสัยก็วาบผ่านแววตา สุดท้ายก็หันกลับไปมองหลิวฟูแล้วพูดว่า "อาจารย์คะ ว่าแต่...ท่านกับเขาเป็นอะไรกันแน่?"
นี่คือจุดประสงค์ที่เธอมาที่นี่
ที่เห็นหลิวฟูช่วยเหลือเจียงเสี่ยวไป๋โดยไม่มีเงื่อนไข เธออยากรู้จริงๆ