"งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ!"
หวงหลิงเยว่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ใบหน้าก็ฉาบไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเปี่ยมประกายความคาดหวัง ขณะค่อย ๆ คลี่ภาพม้วนนั้นออก
หรืออาจเป็นเพราะภาพม้วนนั้นบรรจุความหมายแฝงอยู่ในตัว
ในวินาทีที่คลี่ออก ลมก็พัดโดยไม่มีสาเหตุ
พลังปราณบริสุทธิ์ไร้ที่ติหมุนวนไปทั่วบริเวณในขณะนั้น
ภาพม้วนค่อย ๆ กางออก
เมื่อหวงหลิงเยว่เห็นร่างในภาพ มุมปากที่เคยยิ้มก็หายไป กลายเป็นอาการตะลึงงันไปเสียอย่างนั้น
ร่างในภาพนี้ จะให้เธอไม่คุ้นเคยได้อย่างไร
กะพริบตาหลายที เธอเพ่งดูให้แน่ใจ เมื่อมั่นใจว่าเป็นจริง ๆ ดวงตาก็ตวัดไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ พร้อมเอ่ยว่า "เธอ...เป็นเมียของนายเหรอ?"
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบาง ๆ พยักหน้า "เธอสวยใช่ไหมล่ะ!"
หวงหลิงเยว่สูดหายใจลึก ๆ ซึมซับความหมายแฝงในภาพม้วนนั้น สุดท้ายก็มองเจียงเสี่ยวไป๋ "ฉันรู้จักเธอ!"
"หา?"
สมองของเจียงเสี่ยวไป๋ยังตามไม่ทันในวินาทีนั้น
แต่พอตั้งสติได้ เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทาอย่างชัดเจน "อะไรนะ นาย...นายรู้จักเธองั้นเหรอ?"
"อื้ม!"
หวงหลิงเยว่สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้านั้นแต้มสีเรื่อเล็กน้อย "เธอ...เธอเป็นพี่สาวคนหนึ่งที่ฉันรู้จัก!"
"พี่สาว?"
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงไปครู่หนึ่ง มองหวงหลิงเยว่ "พี่สาวอะไรกัน?"
"เธอเป็นคนของราชวงศ์พวกนายด้วยใช่ไหม?"
"ตอนนี้เธอยังสบายดีอยู่ไหม?"
"เธออยู่ไหน?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามคำถามติดกันหลายข้อ
แมวเก้าหางที่อยู่ข้าง ๆ ก็มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
สำหรับความตื่นเต้นของเจียงเสี่ยวไป๋ มันไม่ได้แปลกใจอะไร