"หนึ่งแสน?"
ถงอี้ได้ยินเสียงคำรามของสัตว์อสูรนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยแต่ก็ถอยหลังหนึ่งก้าว
เขาไม่ได้โง่ ย่อมฟังออกว่าอีกฝ่ายกำลังข่มขู่
ขณะที่เขาจะพูดอะไรบางอย่าง เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น: "ฉันสงสัยนะ ถ้าเราไม่เพิ่มจะเกิดอะไรขึ้น?"
พูดจบ เขาก็มองไปที่สัตว์อสูรตัวนั้น สายตาเรียบเฉย
ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงของชายคนนั้นก็ดังขึ้น: "ฮะๆ ถ้าไม่เพิ่มก็ไม่เป็นไร!"
พูดจบ ชายคนนั้นก็เว้นไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ: "แต่ที่ฉันนี่ค่อนข้างเหนื่อย อาจต้องพักเพิ่มอีกหน่อย! พวกคุณต้องรออีกสักพักกว่าจะออกเดินทางได้!"
ระหว่างที่เขาพูด สัตว์อสูรที่ชายคนนั้นปล่อยออกมาก็คำรามอีกครั้ง คลื่นพลังพัดกระหน่ำเข้ามาอีก ปากของมันอ้า wide ฟันแหลมคมเป็นประกาย
ดูเหมือนมันพร้อมจะกลืนทั้งสองคนได้ทุกเมื่อ
ถงอี้หน้าซีดลง มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดเสียงเบา: "ท่านเจ้าสำนักยา ถ้างั้นเราเพิ่มเถอะ จะได้ไปเมืองในเร็วๆ"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มขึ้น
อีกฝ่ายถ่วงเวลาไว้ที่นี่พร้อมกับข่มขู่ด้วยสัตว์อสูร
คนส่วนใหญ่คงยอมจำนน
แต่เสียดาย เขาไม่ใช่คนส่วนใหญ่นั้น มองไปที่สัตว์อสูรที่ยังคงโอ้อวดอานาจอยู่ตรงนั้น
สิ่งที่อีกฝ่ายพึ่งพาก็ไม่ใช่แค่สัตว์อสูรตัวนี้หรอกหรือ?
เขาจึงพูดขึ้น: "เราจ่ายเงินไปแล้วข้างนอก ถ้าแกไม่พาเราไป เราก็จะขี่สัตว์อสูรตัวนี้ไปเอง!"
"โอ้?"
ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ ชายคนนั้นก็หัวเราะขึ้นมาทันที
