เพี๊ยะ!
เสียงที่ดังกังวานชัดเจน บ่งบอกได้ว่าแรงนั้นหนักหน่วงมาก
ทุกคนในที่นั้นตะลึงงัน
แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังอึ้งไปชั่วขณะ
เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าหลินฉิงจะตบหน้าหลินป๋อตรง ๆ!
เขาคิดว่าหลินฉิงจะต่อว่าสักสองสามคำ แต่มันเกินคาดคิด…
ส่วนรอยยิ้มเย็นชาของหลินป๋อก็จางหายไป ดูท่าทางตะลึงงันเล็กน้อย มองหลินฉิงอย่างไม่อยากเชื่อ "ท่านปู่ ท่าน… ท่านตบผิดคนหรือเปล่า!"
ครั้งนี้เขาถูกตบจนงงจริง ๆ
เขาไม่เคยคิดเลยว่าปู่ของตัวเองจะตบเขา?
"ไม่ผิด ข้าตบเจ้าล่ะ!"
หลินฉิงมองหลินป๋อด้วยสายตาเย็นชา "นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะใช้วิธีการต่ำทรามเช่นนี้ ไปทำลายธุรกิจของพี่สาวร่วมตระกูล เสี่ยวไป๋ตบถูกแล้ว ถ้าตอนนั้นข้าอยู่ที่นั่น ข้าก็จะตบ และจะตบหนักกว่านี้ด้วย!"
"การทำธุรกิจต้องยึดมั่นในคุณธรรม คนที่ชอบใช้กลโกง ใช้เล่ห์เหลี่ยมอย่างเจ้า ไม่มีวันบรรลุเรื่องใหญ่ได้ ยิ่งกว่านั้น… เจ้ายังพุ่งเป้าไปที่คนในครอบครัวเดียวกันด้วย!!"
น้ำเสียงของหลินฉิงโกรธจัดมาก
และความโกรธของเขา ทำให้หลินเย่กับจ้าวซูหรงไม่กล้าเอ่ยปาก นั่งก้มหน้าอยู่ตรงนั้น
หลินป๋อสีหน้าแปรเปลี่ยน ก้มหน้าลง "ท่านปู่ ข้าผิดไปแล้ว!"
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่แววตาที่หลินป๋อมองเจียงเสี่ยวไป๋กลับแฝงความเคียดแค้นลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
ใช่แล้ว ก่อนที่เจียงเสี่ยวไป๋จะปรากฏตัว เขายิ่งใหญ่แค่ไหน แต่เพราะเจียงเสี่ยวไป๋โผล่มา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
เขาไม่เข้าใจ เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมทั้งที่เขาเป็นทายาทชายเพียงคนเดียวของตระกูลหลิน