คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงตื่นแต่เช้าเช่นเคย
แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เห็นหลินซืออวิ๋นนอนหลับสบาย จึงก้มลงจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อนั้น ก่อนค่อย ๆ ย่องออกจากห้อง
มาถึงลานบ้าน หลินฉิงกำลังรำไทเก๊กอยู่ เจียงเสี่ยวไป๋เห็นเลยร่วมรำตามไปหนึ่งชุด
กลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ทุกคนก็ตื่นกันหมดแล้ว แน่นอนว่ารวมถึงหลินซืออวิ๋นด้วย
หลังทานอาหารเช้า ทั้งสองก็บอกลาทันที
คราวนี้เจียงเสี่ยวไป๋ขับรถไปส่งหลินซืออวิ๋นที่ที่ทำงานก่อน แล้วจึงขับไปโรงเรียน
ต่อจากนี้ เวลาของเขาก็กลับเข้าสู่ปกติอีกครั้ง
เพราะวันเสาร์อาทิตย์มีเรียนทั้งสองวัน เจียงเสี่ยวไป๋จึงบอกซูจิ่นอวี๋ไปว่าจะไม่ไปไหน
เมื่อกลับมาถึงวันจันทร์อีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋มาที่โรงเรียน ก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศการเรียนที่เร่งรีบขึ้นอย่างชัดเจน
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
โชคดีที่ช่วงนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
วันอังคาร นักเรียนถือว่าได้วันพักเบา ๆ ขึ้นมาหน่อย
โรงเรียนเริ่มจัดการเรื่องตารางสอบ
และเจียงเสี่ยวไป๋ก็พูดขึ้นในวันนี้ว่า "สอบเสร็จแล้ว ผมจะพาพวกคุณไปผับพักผ่อน!"
คำพูดเรียบง่ายประโยคเดียว ทำเอาทั้งห้องฮือฮา
การได้เจออาจารย์ที่เจ๋งขนาดนี้ ถือเป็นเรื่องโชคดีจริง ๆ
วันพุธเริ่มสอบ
เนื่องจากจัดสอบแบบต่อเนื่อง จึงใช้เวลาสองวันเต็ม
เดิมทีเจียงเสี่ยวไป๋ถูกจัดให้เป็นกรรมการคุมสอบในช่วงสองวันนี้