"ไม่นับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัวทันที แล้วพูดอย่างจริงจัง "ประกาศความเป็นเจ้าของน่ะจริง!"
สิ้นเสียงเขา เสียงหัวเราะก็ดังขึ้น "ทั้งสามท่าน ยินดีต้อนรับ!"
พูดไป ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามา
ดูจากหน้าตา คล้ายกับข่งฉีอยู่บ้าง
ไม่ต้องแนะนำ เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้ว่าคนนี้คือพ่อของข่งฉี
จึงพูดอย่างสุภาพ "ขอบคุณครับลุงข่ง!"
ข่งจวินประหลาดใจเล็กน้อย ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนหรือ?
ท่วงท่าของเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะซูจิ่นอวี๋ที่อยู่ข้างกาย มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนดังแน่นอน
เขายืนยันได้เลยว่าไม่เคยเจอทั้งคู่มาก่อน
แต่ตอนนี้กลับเรียกเขาว่าลุงข่ง?
เคยเจอกันมาก่อน แต่ลืมไปแล้วหรือ?
ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่แสดงออกมา ยิ้มแล้วพูดว่า "ทั้งสามท่าน เชิญ!"
ในฐานะเจ้าภาพครั้งนี้ เขาจึงต้องทำตัวให้เหมาะสม
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มรับ กำลังจะพาซูจิ่นอวี๋และหลิวหมิงเข้าไปด้านใน ก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้น "ญาติดอง คุยกับคนไม่เกี่ยวข้องทำไม? รีบไปต้อนรับแขกคนอื่นเถอะ!"
พูดไป ชายวัยกลางคนผมบางใส่แว่นตาคนหนึ่งก็เดินเข้ามา
สายตาคู่นั้นมองเจียงเสี่ยวไป๋และซูจิ่นอวี๋อย่างไม่ค่อยเป็นมิตร เหมือนพูดกับตัวเอง "คิดว่าตัวเองสวยนัก ใครจะรู้มาจากไหน?"
เขาชื่อฉางเหยียน เป็นพ่อของฉางอิงอิง เขายอมรับว่าซูจิ่นอวี๋สวยจริง ๆ
แต่วันนี้ลูกสาวเขาต่างหากที่เป็นตัวเอก
ตอนนี้เขารู้สึกว่าความโดดเด่นถูกซูจิ่นอวี๋แย่งไปหมด ในใจจึงไม่พอใจ