"นี่มัน..."
สีหน้าข่งฉีไม่ค่อยดีนัก
ชายคนนี้ดูเหมือนเป็นคนคุยง่าย แต่คำพูดที่ออกมากลับแสบสันต์ยิ่งนัก
นี่ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องออกไปเดินรอบเดียว
แต่มันเป็นเรื่องศักดิ์ศรี
ต่อหน้าผู้คนมากมาย ให้เขาออกไปเดินรอบหนึ่ง?
ศักดิ์ศรีของเขาไม่ได้แค่ถูกเอามาเหยียบย่ำธรรมดา แต่ถูกเหยียบไปพร้อมใช้มีดกรีดไปด้วย
ถามหน่อย ใครจะทนได้?
โดยเฉพาะวันนี้เขายังเป็นตัวเอกของงานหมั้น ส่วนสือเซ่าอู่อาจเป็นญาติทางฝ่ายเจ้าสาว แต่มันเกี่ยวอะไรกับเขา?
สือเซ่าอู่แซ่สือนะ
แล้วเพื่อนของสือเซ่าอู่คนหนึ่งก็ยิ่งห่างไกลออกไปอีก แต่กลับพูดจาแบบนี้?
นั่นทำให้คนโกรธแค้นเป็นที่สุด
แต่เขาก็ยังต้องอดทน
"ทำไม ไม่เต็มใจ?"
ชายร่างเล็กกว่าแสยะยิ้ม กำลังจะพูดอะไรต่อ เสียงนุ่มนวลดังมาจากด้านหลัง: "หมาโง่มีทุกปี แต่ปีนี้เยอะเป็นพิเศษ ให้แกไปกินขี้ แกจะไปกินไหม?"
ระหว่างที่เสียงพูดนั้น เจียงเสี่ยวไป๋พาซูจิ่นอวี๋เดินขึ้นมา สายตามองไปที่ชายร่างเล็ก แล้วพูดอย่างสงสัย: "แถมยังเป็นหมาพันธุ์เท็ดดี้ด้วย..."
สีหน้าชายร่างเล็กหุบลงทันที
"โอ้โห ยังโกรธอีก?!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายคนนั้นแล้วหัวเราะออกมา
ไอ้หมอนี่ทำให้เขานึกถึงหรงฮ่าว
เวลาพูดถึงคนอื่นรู้สึกสะใจ โดนคนอื่นพูดถึงบ้างก็ทำเป็นเหมือนแมวโดนเหยียบหาง
คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่น?
ถ้าไม่เห็นแก่หน้าข่งฉี เขาฟาดไอ้หมอนี่กระเด็นไปสิบเมตรแล้ว
สือเซ่าอู่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋เดินขึ้นมา มุมปากก็ยกยิ้มขึ้น