เทพหมอพิทักษ์บุปผา

ตอนที่ 1866 ดูเหมือนฉันชนะแล้ว!

7 นาที· 1.6K คำ

"เตรียมตัวให้พร้อมนะ ฉันจะโยนแล้ว!"

เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลาง มือของเขากำดาบใหญ่ไว้แน่น ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะโยนดาบใหญ่ขึ้นไปในอากาศโดยตรง

ตูม!

แรงของดาบใหญ่รุนแรงมาก มันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง

และเมื่อมันตกลงมา ความเร็วยังเร็วมากอีกด้วย

แคร่...

เสียงตอนตกเบามาก แต่ดาบใหญ่กลับจมลงไปในพื้นดินโดยตรง

และในชั่วขณะนั้นเอง อักขระตระกูลบนกลางหน้าผากของทั้งเก้าคนก็สว่างขึ้นทันที

แต่ในตอนนี้เอง

ทั้งเก้าคนก็เหม่อไปชั่วขณะ

ใช่แล้ว ในช่วงเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีสั้นๆ นี้ สิ่งที่พวกเขาเห็นคือแมลงนับไม่ถ้วนที่เริ่มกระจายตัวออกมาจากทางฝั่งของเจียงเสี่ยวไป๋ก่อน

ภายในบริเวณเต็มไปด้วยความแหลมคมที่น่ากลัว

แค่นี้ก็ยังไม่เท่าไหร่

เมื่ออักขระตระกูลบนกลางหน้าผากของเจียงเสี่ยวไป๋สว่างขึ้น ต้นไม้นับร้อยต้นก็ปรากฏขึ้นรอบๆ ทันที

ในเวลาเดียวกัน เถาวัลย์สีทองบนพื้นก็พุ่งขึ้นมาจากดิน

ประกอบกับต้นไม้รอบด้านที่โอบพันเข้ามา พูดได้เลยว่าในขณะที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัว ร่างกายของพวกเขาก็ถูกมัดไว้ ส่วนแมลงมีดที่บินเข้ามาใกล้ พวกเขาถึงได้รู้สึกว่าแมลงชนิดนี้น่ากลัวแค่ไหน

ตะลึงงัน

ทั้งงานเงียบสงบอย่างยิ่ง

อะไรกัน?

ทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงใช้ทั้งแมลง ทั้งต้นไม้และเถาวัลย์ได้ด้วยล่ะ?

เขาทำสกิลของสองตระกูลได้ด้วยหรือ?

เรื่องแมลงก็ช่างเถอะ

แม้แต่ตระกูลต้นไม้โบราณก็ยังทำต้นไม้พุ่งขึ้นจากดินไม่ได้เลย

แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับทำได้

สิบวินาทีต่อมา เจียงเสี่ยวไป๋มองทั้งเก้าคนที่ถูกแมลงมีดล้อมไว้แล้วพูดว่า "พวกคุณจะยังสู้ต่ออีกไหม? ถ้าไม่สู้ ฉันก็ชนะแล้วนะ!"

เมื่อเสียงพูดจบลง สี่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลกู่ฉงก็พยายามเรียกกู่ฉงออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป