"เป็นคนตะวันตกซะด้วยสิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูตำแหน่งที่หญิงสาวหายไป ใบหน้าแสดงสีหน้าเคร่งเครียด
ปีกสี่ข้าง เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์
โดยเฉพาะดวงตาสีทองนั้น ให้ความรู้สึกเย็นชาไร้ความรู้สึกอีกด้วย
ฐานะในฝั่งตะวันตก คงไม่ต่ำต้อย
ไม่คิดว่าคนพวกนี้ จะแทรกซึมเข้ามาถึงแดนโบราณได้?
ช่างน่าตกใจจริงๆ
"อืม อย่าพูดเลย สวยเหมือนกันนะ!"
เสียงของแมวเก้าหางดังขึ้นข้างๆ เขา จากนั้นก็เว้นไปครู่หนึ่ง: "พูดตามตรง ฉันรู้สึกได้ยังไงกันนะ!"
"พูดจริงๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน!"
จินเฟิงก็พยักหน้าอย่างหนักอยู่ข้างๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงไปครู่หนึ่ง ราวกับเดาได้บางอย่าง จึงจ้องไปที่สองตัวนั้นทันที
และในขณะที่กำลังรู้สึกหมดคำพูด คนรอบข้างก็ค่อยๆ กลับมามีสติ และท่าทีของคนตระกูลกู่มู่ก็เริ่มไม่สู้ดีนัก
คุณหนูใหญ่ แท้จริงแล้วเป็นคนตะวันตกที่แปลงโฉมมาหรือ?
แบบนั้น...
คิดให้ละเอียดแล้ว ก็เรียกว่าแผ่นหลังของคนตระกูลกู่มู่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
หากไม่ใช่เพราะเจียงเสี่ยวไป๋ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของคนผู้นี้
แล้วสุดท้าย พวกเขาก็พอจะจินตนาการได้ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร
"อย่างไรเสีย ก็น่าเสียดาย!"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจเบาๆ ในใจตอนนี้
แต่เขาก็ยังสงสัย ฝีมือกระบี่ของเขาลงไปตรงๆ ที่กลางอก ทำไมคนผู้นี้ถึงยังดูเหมือนไม่มีอะไร? และยังพูดขอบคุณเขาด้วย?
ส่ายหัวเล็กน้อย สายตาของเขามองไปยังฝูงชนที่ยังตกอยู่ในภวังค์ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพร้อมพูดว่า: "ฉันว่า ไงพวกคนตระกูลกู่มู่ยังรออะไรอยู่ล่ะ? ไปเชิญคุณหนูสองมาเร็ว!"