"ยกเลิก?"
คำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้ผู้อาวุโสอูตะลึง มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความตกใจแล้วพูดว่า "แบบนี้จะเหมาะสมหรือ?"
พูดจบ เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอีกครั้งว่า "ยังต้องปรึกษากับเจ้าสำนักยาด้วยไหมเรื่องนี้?"
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋เพียงแค่จัดการเป็นรายบุคคล ก็คงไม่มีปัญหาอะไร
แต่ถ้าทำแบบเดียวกันทั้งหมด ก็จะต้องเจอกับการคัดค้านจากเหล่านักปรุงยาอย่างแน่นอน
เพราะในใจของนักปรุงยา พวกเขานั้นเหนือกว่าคนอื่นมาแต่กำเนิด ไม่ว่าจะเป็นเด็กร้านยา หรือเด็กร้านไฟ ล้วนเป็นผู้คอยรับใช้พวกเขาทั้งสิ้น
หากเพราะเรื่องนี้แล้วเกิดความขัดแย้งกับพวกนักปรุงยาขึ้นมาก็จะไม่ดี
การได้ปรึกษากับเจ้าสำนักยาก่อน ค่อยเจรจากันก่อนนั้น นับเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
"ไม่ต้องปรึกษา ข้าคือเจ้าแห่งยา ข้าบอกว่าเหมาะสมก็เหมาะสม!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองออกไปข้างนอกแล้วพูดว่า "ในที่ของข้า ทุกคนเท่าเทียมกัน เริ่มจากคนที่แซ่เย่ก่อนเลย!"
ผู้อาวุโสอูมองออกว่าเจียงเสี่ยวไป๋ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว จึงพยักหน้าอย่างนอบน้อม
และในสายตาคู่นั้นก็มีความรู้สึกแปลก ๆ วาบขึ้นมา
นี่คือข้อดีของการมีเจ้าแห่งยาอย่างนั้นหรือ?
เพราะถ้าปฏิบัติตามแนวทางของเจียงเสี่ยวไป๋จริง ๆ สถานะของเด็กร้านยาก็จะได้รับการยกระดับขึ้นมาโดยตรง
ไม่ใช่ถูกเรียกใช้ได้ตามอำเภอใจเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
ในตอนนี้ เจียงหยางที่มาแลกสมุนไพรเดินเข้ามา สายตาจับจ้องอยู่ที่เจียงเสี่ยวไป๋
จะเห็นได้ว่า บนใบหน้าของเจียงหยางยังเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ "ขอบคุณท่านมากเมื่อกี้!"
พูดจบ เจียงหยางก็เว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วพูดต่อว่า "บอกชื่อท่านได้ไหม ถ้ามีเวลา ข้าจะตอบแทนท่านให้ได้!"