"หา ไทเป?"
เจียงเสี่ยวไป๋เบิกตากว้างทันที
"ใช่แล้ว พี่น้องเจียงคิดว่ามันไกลเหรอ?"
เฟิงเจี้ยนเห็นสีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ ใจก็กระตุกวูบ รีบอธิบายเร็วปรื๋อ "จริง ๆ แล้วไม่ไกลหรอก อยู่ในผืนแผ่นดินหัวเซี่ยของเราทั้งนั้น นั่งเครื่องบินก็แค่สามชั่วโมงกว่า ๆ เอง!"
"ไม่ใช่ มันไม่ใช่เรื่องไกลหรือใกล้ประเด็น!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดไม่ออกไปหมด
ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งได้ยินท่านผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลพูดถึงเข็มไท่ไป๋เสวียน ว่าตระกูลนั้นอยู่ไทเป และเกลียดคนแซ่เจียงเข้าไส้ เจอเป็นฆ่าทิ้งหมด
ตอนนั้นเขายังคิดว่าจะไม่ไปที่แห่งนั้นแน่
แต่ดูสิ กลับมาได้ไม่กี่วัน ก็มีเรื่องนี้มาถึงตัวแล้ว?
แล้วยังเกี่ยวกับไทเปอีก?
นี่... ยุ่งยากแน่!
"แล้วมันเป็นปัญหาอะไร?"
เฟิงเจี้ยนสีหน้ากลัดกลุ้ม
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ไป เขาก็หาคนที่เหมาะกว่านี้ไม่ได้แล้ว
"เฮ้อ ช่างมัน ช่างมัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋สูดหายใจลึก มองเฟิงเจี้ยน "ก็แค่คุ้มกันคนมาเท่านั้นเอง จัดให้!"
ในเมื่อซูจิ่นอวี๋พาเฟิงเจี้ยนกลับมา คงหวังให้เขาไปสักครั้ง
ไม่ว่าจะเพื่อประเทศชาติ หรือเพื่อคนรักของตัวเอง ปัญหาอะไรก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา
อีกอย่างคนแซ่เจียงก็มีตั้งเยอะ แล้วไทเปก็ไม่ได้เล็ก คงไม่บังเอิญมาเจอกับตัวเขาหรอก
ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!