“ถ้าตอนนั้นฉันเดินช้ากว่านี้สักหน่อย เกรงว่าคงถูกจับกุมไว้แล้ว!”
ขณะพูด หนานเอียนจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธที่พลอยรุนแรงขึ้นอีก “ไม่คิดว่าผู้ชายเหม็น ๆ พวกนายจะมีฝีมือขนาดนี้!”
“เฮ้ย จ้องฉันทำไม ก็ไม่ใช่ฉันที่ได้กลิ่นสิ!”
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นหนานเอียนจ้องตัวเอง ก็ทำหน้ายิ้มแห้งเต็มไปหมด
ความจริงเรื่องจมูกดิ้นประหนึ่งของบัคส์นั้น เขาก็ยังชื่นชมอยู่เหมือนกัน
ต้องผ่านผู้หญิงมาแล้วกี่คนถึงจะซ้อมมือถึงขั้นนี้
น่ากลัวจนสยองจริง ๆ
ช่างน่าสะพรึงเสียจริง!
เมื่อหนานเอียนได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าจึงทุเลาลงบ้าง “ทำไมนายปลอมใบหน้าเป็นคนนี้ด้วย!”
เธองง!
“ไม่มีทางเลือก!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น “ฉันวางแผนจะใช้ตัวตนนี้ไปทางภาคตะวันตกสักครั้ง และตัวตนนี้ทำให้การลงมือสะดวกขึ้น!”
ฐานะของบัคส์สูงส่ง
แถมระดับความสูงส่งยังน่าจะเกินกว่าที่เขาคาดเอาไว้อีก
ถ้าควบคุมได้อย่างเหมาะเจาะ ผลที่ได้ย่อมไม่ธรรมดา
“ลงมือ?”
หนานเอียนได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็งงเต๊กเต็มหน้า “นายจะไปภาคตะวันตกทำอะไร?”
“ไปช่วยคน!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น “ผู้หญิงคนหนึ่งของฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย!”
หนานเอียนอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็จ้องเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง “นี่นายเก่งจริง ๆ ภาคตะวันตกยังมีเมียนายอีกด้วยเหรอ!”
“ฮะ!”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ฟังดังนั้น ก็ยิ้มแห้ง “เราเจอกันที่นอกขอบเขต!”