“หุบปาก!”
ชายหนุ่มทำหูขยับ มองหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม “ส่งเสียงอีกที ระวังฉันจะดึงลิ้นแกออกมานะ?”
สาวเสิร์ฟได้ยินแล้วหน้าซีดเผือด รีบเอามือปิดปาก ไม่กล้าพูดอะไร
แต่ดวงตาคลอหน่วย น้ำตาจะไหล สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“แบบนี้สิถึงจะน่ารัก ไปกันเถอะ เราไปเล่นอย่างอื่นต่อ!”
ชายหนุ่มพูดพลางยิ้มแล้วพาหญิงสาวเดินเข้าไปด้านใน
ข้างหลังเขามีชายชราสองคนเดินตามมา สีหน้าเรียบเฉย
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างหลีกทางให้
ชายหนุ่มดูจะพอใจกับความรู้สึกนี้มาก สายตามองไปที่เครื่องเล่นแห่งหนึ่ง แต่ไม่ได้เล่น ยกมือขึ้นมาก็ตบมันแตกซะงั้น!
“ผู้จัดการที่ชื่อควางหมิงของพวกแกยังไม่มาอีกเหรอ?”
ชายหนุ่มมองไปที่สาวเสิร์ฟที่อยู่ข้างกาย “ฉันบอกแล้วไง ฉันจะมาทำลายที่นี่สามวัน ถ้าเขายังไม่มา ฉันจะเพิ่มวันอีก ไม่งั้นก็ทำลาย...หนึ่งเดือน?”
สาวเสิร์ฟส่ายหน้าอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าพูด
ชายหนุ่มยิ้มกว้าง กำลังจะพูดอะไร ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น
“มาแล้วเหรอ?”
ชายหนุ่มหันกลับไป ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินขึ้นมา ในนั้นมีคนที่เขารู้จัก คือควางหมิง “โอ้ย คน...เยอะจัง!”
พูดจบ สายตาก็จ้องไปที่ควางหมิง
เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะควางหมิงยืนอยู่ข้างหลัง
สายตาเลยไปหยุดที่คนที่เดินนำหน้า ซึ่งเป็นชายหนุ่ม คิ้วของเขาขมวดมุ่น “แกเป็นหัวหน้าใหญ่ที่นี่เหรอ?”