"งั้นไปกันเถอะ ตามที่เสี่ยวอีบอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มกว้าง เดินนำหน้าไปตามทิศทางที่เสี่ยวอีชี้
"คุณ…"
"ผิดก็ไม่เป็นไร!"
……
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังประหลาดที่เสี่ยวอีพูดถึง
ใช่ เขาเจาะลึกเข้ามานานขนาดนี้ถึงจะรู้สึกได้ชัด แต่เสี่ยวอีกลับสัมผัสได้ตั้งแต่ไกลขนาดนั้น?
สุดยอดจริง ๆ
ในความทึ่ง เขาพาเสี่ยวอีเร่งความเร็วขึ้น
อีกครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฝีเท้าของเขาก็หยุดลง
เบื้องหน้าปรากฏตราประทับขนาดมหึมา
กั้นขวางอยู่ด้านหน้า
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงแรงปราณบางส่วนที่ปะทุออกมาเป็นระยะ
"ตรงนี้น่าจะเป็นสถานที่เลี้ยงสัตว์อสูรแล้วล่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวพลางพบว่าพื้นที่โดยรอบเริ่มบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงจนมืดทะมึน
เขาไม่รู้ว่าแรงนี้รุนแรงแค่ไหน
แต่ถ้าอยากข้ามไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาจำเป็นต้องให้มิติมันเหลื่อมกันสนิท
เมื่อถึงระดับหนึ่งแล้ว เขาจึงพาเสี่ยวอีเดินเข้าไปทันที
ระหว่างนั้นเสี่ยวอีหลับตาลง
แต่วินาทีต่อมา พอรับรู้ถึงบางอย่าง เธอก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ตอนนี้เธอพบว่าพวกเขาเข้ามาด้านในแล้ว
และไม่ไกลจากตรงหน้านัก เขาเห็นสัตว์อสูรห้าตัวหมอบอยู่ แววตาดุร้าย
เจียงเสี่ยวไป๋กวาดตามองสัตว์อสูรห้าตัวนั้นอย่างไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ
จะเห็นชั้นวางของที่เรียงรายด้วยหลอดแก้วใส บรรจุของเหลวพิเศษ