"ไป ขึ้นไปดูที่ชั้นสามกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางเหลือบมองรูปในเอกสารอีกครั้ง ก่อนลุกจากโซฟา
ตอนนี้ทุกอย่างยังเป็นแค่ข้อสันนิษฐานของเขา
สรุปแล้วเป็นยังไง
เขายังต้องไปดูด้วยตัวเองสักครั้ง
เดิมทีเขาตั้งใจจะตรงไปที่โกดังใต้ดินเพื่อยืนยัน แต่พอนึกดูแล้ว ก็ตัดสินใจค่อยเป็นค่อยไป
ขอแค่ที่ชั้นสาม คนที่ชื่อเฟยอี้เหรินคนนั้นยังอยู่ การเพาะเลี้ยงอสูรก็ยังดำเนินต่อไป
ถ้าคนไม่อยู่แล้ว ต่อให้เขาไปที่โกดังใต้ดินก็ไร้ความหมาย
ออกมาข้างนอกแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ให้ผู้จัดการคนนั้นตามมาด้วย
ผู้จัดการเดินตามตลอดก็ดูเด่นเกินไปหน่อย
ดังนั้นเขาเลยให้อีกฝ่ายรออยู่ที่โถงชั้นหนึ่ง ส่วนเขาพาเสี่ยวอีมาที่ชั้นสามตามลำพัง
มาถึงที่นี่ จะเห็นได้ว่าผู้คนเดินกันขวักไขว่
เจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีเดินดูไปทั่ว แต่เขาไม่ได้รีบตามหาคนในรูป
แต่ดูร้านขายอสูรเลี้ยงอื่นๆ แทน
ถึงขั้นอดทนถามราคาและต่อราคาอีกด้วย
แมวเก้าหางรู้สึกงุนงง เจียงเสี่ยวไป๋กำลังทำอะไรอยู่?
หรือว่าจะตั้งใจซื้ออสูรเลี้ยงมาเล่นจริงๆ?
ท่ามกลางความฉงน เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงเดินดูไปเรื่อยๆ
เมื่อมาถึงร้านอสูรเลี้ยงร้านหนึ่งตรงโซนกลาง ดวงตาของเจียงเสี่ยวไป๋หรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
ข้างในเขาเห็นชายชราหลังค่อมคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น
ในมือถือชาร้อน จิบพลางดูมีอารมณ์พักผ่อนสบายๆ