สามวันต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋และพวกเดินทางมาถึงเมืองเล็ก ๆ นอกเมืองหลัก
ที่จริงแล้วพวกเขามาถึงเร็วกว่านี้ได้
แต่สาเหตุที่ใช้เวลาสามวัน เพราะทุกคืนเขาจะปลดปล่อยร่างวิญญาณอย่างเต็มที่
ถึงแม้จะทรมาน
แต่ทุกครั้งที่ฟื้นฟู ร่างวิญญาณของเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น
และเสี่ยวอีช่วยได้มากทีเดียว เพราะทุกครั้งที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาจะเห็นเสี่ยวอีนอนอยู่บนตัวเขาเงียบ ๆ คอยช่วยบำบัดรักษา
ดังนั้นตอนนี้เสี่ยวอีขาดเขาไม่ได้ และเขาก็รู้สึกว่าขาดความช่วยเหลือจากเด็กคนนี้ไม่ได้เช่นกัน
เดินอยู่บนถนนในเมืองเล็ก ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปรอบ ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ใช่แล้ว ณ เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ เขายังรู้สึกราวกับได้มาอยู่ในบรรยากาศเมืองน้ำเจียงหนาน
สาเหตุก็คือเมืองนี้สร้างเลียบแม่น้ำ
แต่ในแม่น้ำไม่ใช่เรือ หากเป็นอสูรในน้ำ
เนื่องจากฟ้าเริ่มมืดมากแล้ว พวกเขาจึงพักค้างคืนที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้หนึ่งคืน
แน่นอนว่าคืนนี้ เขาก็ไม่ได้อยู่เฉย ยังคงฝึกฝนร่างวิญญาณของตนเองต่อไป
ถึงแม้จะไม่รุนแรงเท่าตอนที่ระเบิดเจตจำนงแห่งกระบี่ออกมา แต่ก็ถือว่ามีพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋และพวกก็มุ่งหน้าไปยังจุดตรวจสอบแถวนี้
เนื่องจากเจียงเสี่ยวไป๋มีป้ายประจำตัวของสถาบันเมืองหลัก จึงผ่านด่านไปได้อย่างง่ายดาย
แต่กลับติดอยู่ที่เสี่ยวอี
สุดท้ายเจียงเสี่ยวไป๋จึงแสดงตัวตนของเสี่ยวอีออกมา ถึงจะผ่านไปได้
มองดูสายตาตกตะลึงของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ เจียงเสี่ยวไป๋จูงเสี่ยวอีไปยังจุดพัก ส่วนซินเหลียนและคนอื่น ๆ ก็ไปทำหน้าที่คัดเลือกอสูร