เก็บซองจดหมาย
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ยกตะกร้ากลับมาที่พัก ก็เห็นว่าหวินหยุนและเสี่ยวอีเก็บของเรียบร้อยแล้ว
พอเห็นเขาถือตะกร้าเข้ามา ต่างก็ประหลาดใจเล็กน้อย
"ขนม!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดแค่สองคำก็วางลงบนโต๊ะ
หวินหยุนอยากจะชิมอยู่แล้ว แต่พอเปิดตะกร้าออกก็เงยหน้ามองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "นี่ฝีมือนางสาวเจียงทำใช่ไหม กินเองเถอะ อย่าทำให้น้ำใจของเขาหมดเปล่า!"
ขนมทั้งหมดเป็นรูปหัวใจ ดูออกว่าทำด้วยมือ
แล้วยังส่งมาถึงแต่เช้า แสดงว่าตื่นแต่เช้าตรู่เลยทีเดียว
เสี่ยวอีก็อยากกินเหมือนกัน แต่พอได้ยินหวินหยุนพูดแบบนั้นก็เลือกที่จะยอมแพ้
เจียงเสี่ยวไป๋นึกอะไรขึ้นได้ก็เปิดชั้นที่สอง เห็นว่าเป็นรูปทรงปกติ
หวินหยุนมองแล้วยิ้มพร้อมพูดว่า "นางสาวเจียงตั้งใจทำจริงๆ นะ!"
พูดจบก็กับเสี่ยวอีสองคนไม่เกรงใจชิมดู
เจียงเสี่ยวไป๋ก็ชิมดูเหมือนกัน พบว่ารสชาติใช้ได้ทีเดียว
ไม่คิดว่าเจียงเกอจะมีฝีมือแบบนี้ด้วย
กินอะไรเล็กน้อยเสร็จ เจียงเสี่ยวไป๋ให้ทั้งสองคนอยู่ที่พักแล้วพูดว่า "ฉันออกไปข้างนอกหน่อย คืนนี้อาจกลับดึก หรือไม่กลับก็ได้!"
พอพูดจบก็นึกอะไรขึ้นได้แล้วพูดว่า "ฉันตั้งใจจะไปดูเขตหวงห้ามของตระกูลเจียงสักหน่อย!"
"ไม่ต้องอธิบายให้พวกเราฟังหรอก!"
หวินหยุนได้ยินก็อดพูดขึ้นมาประโยคหนึ่งไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วหันหลังเดินจากไป
ใช่แล้ว
ถ้าถังชิงไม่เตือน เขาก็แค่อยากรู้เรื่องบ่อน้ำชำระวิญญาณ แต่ก็ไม่ได้สนใจขนาดนั้น