จริงด้วย!
เหมือนที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด
หลังจากที่สัตว์อสูรจำนวนมากถูกล่าไป พลังวิญญาณซึ่งเป็นพื้นฐานที่สุดก็กำลังสลายหายไปด้วย
พูดให้ชัดก็คือกำลังผสานเข้ากับธรรมชาติ สุดท้ายก็คงกลายเป็นพลังธรรมชาติ เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้
และตอนนี้เขาก็ช่วงชิงสิ่งเหล่านั้นมาทั้งหมด
ซึ่งมันสามารถเติมเต็มร่างวิญญาณของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หลังจากดูดซับไปพักใหญ่ เจียงเสี่ยวไป๋ก็กลืนกินพลังงานนั้นจนหมดเกลี้ยง เสร็จแล้วร่างวิญญาณก็กลับคืน
วินาทีที่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ตราประทับอันซับซ้อนที่หว่างคิ้วก็เปล่งประกายวูบหนึ่งอย่างชัดเจน
แค่มันปรากฏเร็วแล้วก็หายไปเร็วเช่นกัน
"ได้อะไรมาเหรอ?"
จิ่วเหว่ยแมวสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเจียงเสี่ยวไป๋
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบรับ
"ไม่เลว!"
จิ่วเหว่ยแมวชมแล้วพูดว่า "แผนต่อไปของนายคืออะไรล่ะ!"
"ต่อไปก็ เปลี่ยนที่ถล่ม..."
เจียงเสี่ยวไป๋ยกยิ้มมุมปาก สีหน้าเต็มไปด้วยแววขบขัน
หลังจากพาเสี่ยวอีขึ้นขี่สัตว์อสูรแล้ว เขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งออกไปทางทิศหนึ่ง
หลังจากเขาพุ่งออกไป
ทางด้านเฉียนหยางกับคนอื่นๆ ถึงได้สติคืนมา
พวกเขามองหน้ากันพลางกลืนน้ำลาย
สิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ เจียงเสี่ยวไป๋จัดการมันแล้ว และยังทำได้เด็ดขาดขนาดนี้
"ไม่คิดว่าปืนใหญ่นี่จะทรงพลังถึงขนาดนี้!"
เสียงของลู่ปิงดังขึ้น
"ใช่ น่าเหลือเชื่อจริงๆ!"
ซ่งเหลียนตอบรับ พลางมองตามแผ่นหลังของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "แต่ยิ่งทรงพลังก็ยิ่งเปลืองพลังวิญญาณมาก น่ากลัวด้วยซ้ำ อาวุธวิญญาณนี่ถึงยกให้พวกเรา ก็คงใช้ไม่ไหว!"