จิ่วเหว่ยแมวก็มองเห็นด้วยตาตนเองเช่นกัน
สายตาจับจ้องไปที่พื้น ดวงตาเป็นประกายวูบไหว
ตูม!
พื้นดินเริ่มแยกตัวออก พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังขึ้น
ตอนนี้เอง ซ่งเหลียนและเฉียนหยางกับพวกที่เพิ่งรู้ตัวก็สังเกตเห็น
ใต้ดินมีสัตว์อสูร?
แล้วดูจากเสียงคำราม ระดับไม่ธรรมดา!
ด้วยความตกตะลึง พวกเขาก็แน่ใจในเรื่องหนึ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ยิงถล่มสุ่มสี่สุ่มห้า
แต่ยังคงมีการวางแผนอยู่
เหอะ!
ไม่ต้องสงสัยเลย
ขนลุกซู่ขึ้นมาอีกครั้งบนตัวพวกเขา
เฉียนหยางก่อนหน้านี้ยังคิดว่า เจียงเสี่ยวไป๋อ้างว่าจะจัดการทุกอย่างโดยไม่เสียหายสักคน มันทำได้ยาก
ตอนนี้ดูเหมือนว่า…
บางที…
อาจจะทำได้จริง ๆ?
ขณะที่พวกเขาคิดมาถึงตรงนี้ เสียงคำรามกึกก้องชัดเจนดังขึ้น พื้นดินระเบิดแตก สัตว์อสูรตัวมหึมาตัวหนึ่งพุ่งออกมา
สัตว์อสูรนั้นมีหกขา
แต่สองขาหน้าสุดนั้นคมกริบเป็นพิเศษ
นอกจากนี้ บนตัวยังมีเกล็ดละเอียด ใต้แสงจันทร์ มันดูดำทะมึน
“มังกรดิน!”
ซ่งเหลียนเห็นภาพนั้น ก็ใจหายวาบ
สมเป็น…
สมเป็นศิษย์น้องซู่เก๋อของเขา
เพราะมังกรดินตัวนี้ก็คือสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่ยอมรับศิษย์น้องของเขา
และดูตอนนี้ สัตว์อสูรตัวนี้เกรงว่าจะเกินระดับจักรพรรดิไปแล้วมั้ง?
ระดับบรรพจารย์?
ต่อให้ยังไม่ถึง ก็คงไม่ห่างกันมาก!
แล้วจิ่วเหว่ยแมวบนบ่าของเจียงเสี่ยวไป๋จะเป็นคู่ต่อสู้ไหม?
เจียงเสี่ยวไป๋มองมังกรดินด้านล่าง เพิ่งจะอ้าปากพูด แต่กลับพบว่าเกล็ดของมังกรดินเปลี่ยนไป เสียงดังสนั่นดังขึ้น ปีกคู่หนึ่งกางออก ทั้งตัวมันบินขึ้นมาเลย