"ใครไม่พอใจก็ลองมาได้เลย!"
ขณะนั้นเสียงแก่ห้าวก็ดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าชายชราผู้แข็งแกร่งหลายคนเดินขึ้นมาอีกครั้ง
คนที่พูดก็คือชายชราที่แพ้การแขนแข็งกับเจียงเสี่ยวไป๋คนนั้น
เห็นเขาขึ้นมา สายตายังชำเลืองมองชายหนุ่มร่างกำยำที่อยู่ข้างๆ เจียงเสี่ยวไป๋
"ข้ามา!"
ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มร่างกำยำคนหนึ่งพูดเป็นคนแรก พร้อมยื่นนิ้วก้อยออกมาแล้วมองเจียงเสี่ยวไป๋: "มา ให้เธอสี่นิ้วก็ได้!"
"เธอไม่ต้องหรอก ให้ฉันเถอะ!"
"ฉันมา!"
"พอเถอะ ฉันมา!"
พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้น ทั่วบริเวณก็เกิดเสียงดังสนั่น
ด้านนอก ผู้อาวุโสทั้งห้าของสำนักเทพเพลิงมองเจียงเสี่ยวไป๋ข้างในด้วยความเห็นใจ
แต่พวกเขาก็ชื่นชมเจ้านายน้อยของตัวเองอยู่บ้าง
รู้ไว้ว่า คนภายนอกโดยทั่วไปไม่กล้าท้าทายกำลังกับคนของถ้ำหลิงจี้
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกปวดหัวในตอนนี้
เขาคิดว่ามันจะตื่นเต้น แต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้
ไม่นานเขาก็ขยับดวงตา ใบหน้ามีรอยยิ้ม: "เชื่อว่าเมื่อเธอท้าฉันแล้ว ยังจะมีคนอีกมากมายเข้ามาท้า ฉันเลยคิดวิธีดีๆ ออกมาได้หนึ่งวิธี!"
พูดจบเขาก็มองไปรอบๆ แล้วเดินออกไป สุดท้ายยืนอยู่หน้าพื้นที่ว่างเปล่าแล้วพูด: "แบบนี้ก็แล้วกัน ฉันจะยืนอยู่ตรงนี้ ดูว่าพวกเธอกี่คนจะดึงฉันไปได้!"
"วิธีนี้เรียกว่าชักเย่อ!"
เมื่อพูดจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยกมือขึ้น มีแสงสีเขียววาบ เถาวัลย์สามเส้นที่มีลวดลายสีทองทอประสานกันยื่นออกไป