เอ๊ะ?
เมื่อเห็นป้ายประจำตัวที่สลักอักษร 'ทอง' นั้น
สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปในทันที
เพราะป้ายนี้ทำให้เขานึกถึง 'ท่านชายทอง' ขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อท่านชายทอง ก็คือตอนเหตุการณ์เลี้ยงอสูรนั่นเอง ไม่คิดว่าคราวนี้จะได้เห็นป้ายประจำตัวที่ใช้อักษร 'ทอง' เป็นสัญลักษณ์ขึ้นมา?
คิ้วขมวดเล็กน้อย เขาเก็บป้ายนั้นไว้ชั่วคราว แล้วกวาดสายตามองคนตรงหน้าอีกครั้ง
สักครู่ เขาก็หยิบแหวนอีกวงขึ้นมาในมือ
พลังวิญญาณกระเพื่อมขึ้น ภายใต้การบุกทะลวงอย่างแข็งแกร่งของพลังวิญญาณ การล็อกพลังงานเดิมของแหวนก็กระจายหายไป
กวาดตามองผ่าน ๆ หนึ่งครั้ง ความผิดหวังก็ปรากฏขึ้น
เพราะข้างในเก็บไว้แค่ลูกแก้ววิญญาณปราณ แถมจำนวนก็ไม่มาก มีเพียง 200 เม็ด
เห็นได้ชัดว่าที่เหลือถูกแบ่งไปหมดแล้ว
ทันทีนั้นเขายื่นมือโยนแหวนให้ซัวโลแล้วว่า "ข้างในมีลูกแก้ววิญญาณปราณ 200 เม็ด นายกับเซี่ยวจย่งจย่งคนละ 100!"
ซัวโลรับมาไว้ในมือแล้วยังเหม่อลอยอยู่พักหนึ่ง จึงเงยหน้ามองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วถามว่า "ท่านเซียวไป๋ แล้วฝ่ายท่านล่ะ?"
"ไม่ต้องห่วง ของฉันพอ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเบา ๆ
ซัวโลมองแล้วแปลกใจ เจียงเสี่ยวไป๋ได้ลูกแก้ววิญญาณปราณมาจากตัวคนนั้นเท่าไหร่กันแน่?
แต่เขาก็ไม่ได้ถามต่อ หยิบแหวนนั้นแล้วเริ่มแบ่งกับเซี่ยวจย่งจย่ง
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ในตอนนี้ก็กอดรัดเอวของหนานเอียนไว้
สีหน้าของหนานเอียนตึงเครียด ดวงตาเพิ่งจะเบิกมองเจียงเสี่ยวไป๋ เขาก็ยกมือหยิบป้ายประจำตัวออกมา แล้วพูดเสียงเบาว่า "ป้ายนี้เคยเห็นไหม?"