"เพิ่มอีก?"
จินเฟิงตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจบางอย่างขึ้นมาได้
เพราะว่าม่านผนึกที่มันเพิ่งตั้งขึ้นมานั้น แตกสลายลงในเวลานี้
ใช่แล้ว
ม่านผนึกที่มันภาคภูมิใจที่สุด แตกออกแล้ว!
ไม่กล้ารั้งรอ มันจัดการอย่างเด็ดขาดทันที
ปีกทั้งสองข้างกระพือสั่นสะเทือน ขนทั้งสิบเส้นร่วงหล่นลงสู่พื้น
"ผนึก!"
จินเฟิงเอ่ยปาก ทันใดนั้นแสงสีทองก็เปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้งรอบตัว
ครั้งนี้ดูแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษ
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ท่ามกลางมัน สัมผัสได้ถึงการดิ้นรนอย่างไม่มีที่สิ้นสุดของวิญญาณกระบี่
แม้แต่การดิ้นรนนี้ถึงขีดสุดก็ตาม
ตัวเขาทั้งตัวราวกับคนที่เปื้อนเลือด แต่เขาไม่สนใจ
เปลวเพลิงไร้สียังคงหล่อหลอมอย่างต่อเนื่อง
ก็แค่ทำร้ายซึ่งกันและกันนี่นา?
เขาไม่กลัวหรอก!
สิบนาทีผ่านไป ยี่สิบนาทีผ่านไป
เมื่อถึงช่วงเวลาสามสิบนาที คนที่เปื้อนเลือดอย่างเจียงเสี่ยวไป๋ก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ใช่แล้ว เขาพบว่าวิญญาณกระบี่เริ่มผ่อนคลายลง
ไม่สั่นสะเทือนอีกต่อไป
กระแสกระบี่ก็เริ่มอ่อนแอลง
และความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างเขากับวิญญาณกระบี่ก็ยิ่งลึกซึ้งมากขึ้น
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เจ้าบ้านี่ ในที่สุดก็ยอมแพ้แล้วเหรอ?
แต่ทันใดนั้น ขณะที่เขาคิดแบบนี้ วิญญาณกระบี่ก็ระเบิดพลังขึ้นมาอีกครั้งอย่างกะทันหัน
และการระเบิดครั้งนี้
เกือบจะหลุดออกไปโดยตรง
"หาความตาย!"
เจียงเสี่ยวไป๋ดวงตาเย็นชาเป็นประกาย กุมกระบี่นั้น กดลงไปที่พื้นโดยตรง
ยกมือขวาขึ้น พร้อมเปลวเพลิงไร้สี ทุ่มลงไปที่วิญญาณกระบี่อย่างบ้าคลั่ง
เอ่อ...
ทุกคนที่นั่นตะลึงงัน