ทุกคนต่างตกตะลึง
จินเฟิงพุ่งเข้าไป
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงเรียก ‘ผู้อาวุโสรองน้อย’ ก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ พร้อมกับเงาร่างหนึ่งที่เร็วกว่าจินเฟิง พุ่งตรงไปหาดาบวิญญาณ
และเงาร่างนั้น ก็ไม่ใช่ใครอื่น นั่นก็คือเจียงเสี่ยวไป๋...
“เฮ้ย!”
จินเฟิงเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พุ่งขึ้นไป สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ: “นายไม่ต้องปราบมันก่อนหรือไง?”
“ไม่ต้อง...”
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบในพริบตา ก็มาถึงหน้าดาบวิญญาณแล้ว ยกมือขึ้นคว้าตรง ๆ
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง
การจัดการตรง ๆ แบบนี้ดีกว่า
ถ้าถูกจินเฟิงปราบไว้ก่อน ตอนที่เขาจะเก็บดาบวิญญาณ มันก็ต้องไม่ยอมถูกวิญญาณเทียมของเขากลืนกินแน่
ดังนั้นมันจะยิ่งต่อต้านรุนแรงขึ้น
แต่ถ้าเขาสามารถปราบมันได้ในขณะที่มันมีพลังเต็มที่ มันก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“เขาบ้าไปแล้วหรือเปล่า?”
“นั่นมันดาบวิญญาณที่มีสติปัญญานะ!”
“หาความตายใส่ตัว!”
ผู้คนรอบข้างเห็นภาพนี้ ต่างพากันลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
ต้องรู้ว่าในที่นี้มีไม่น้อยคนที่เข้าร่วมพิธีบูชาดาบแห่งหลิงเจี้ยนนี้เป็นครั้งที่สอง หรือแม้แต่ครั้งที่สาม
ในขณะที่มันถูกปราบไว้ คนที่พยายามจะจับมัน ต่างก็ได้รับบาดเจ็บจากพลังกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวของมันทั้งนั้น
แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับตรงเข้าไปคว้ามันเลย?
นี่มันไม่ใช่การหาความตายหรอกหรือ?
ผู้อาวุโสทั้งห้าของสำนักเทพเพลิง สีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
พวกเขาเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พุ่งขึ้นไปก็รู้สึกว่าผิดปกติแล้ว คิดว่าเขาอาจจะมุ่งเป้าไปที่ดาบวิญญาณ