"ไม่น่าแปลกใจเลยที่หาทางที่ถูกไม่เจอสักที!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพร้อมกับสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง ภายใต้การนำทางของป้ายประจำตัว
ทิศทางที่เขาเดินนั้นไม่ได้ผิด
แต่เป็นปัญหาที่ต้นไม้ที่นี่
เช่น ต้นไม้ทั้งต้นหมุนไปมา ตำแหน่งถูกปรับเปลี่ยนเล็กน้อย สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดการชี้นำสายตาแบบหลอกลวง ทำให้คนที่เข้ามารู้สึกเหมือนอยู่ในค่ายกลลวงตา
ถ้าไม่ใช่คนของสองเผ่านี้ การจะหาทางที่ถูกต้องก็เป็นเรื่องยากจริงๆ
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นฝีมือของเผ่ากู่มู่
ระหว่างที่ชื่นชม ป้ายประจำตัวในมือของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยังคงชี้ทิศทางต่อไป ครึ่งชั่วโมงต่อมา ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ก็หยุดอยู่หน้าภูเขาลูกใหญ่
ที่นี่มีถ้ำหินขนาดใหญ่
เหนือถ้ำหินเขียนไว้ว่า "เผ่ากู่ฉง"
นอกจากนี้ อีกด้านหนึ่งยังมีแผ่นศิลาป้าย ซึ่งข้อความที่เขียนไว้นั้นชัดเจนมาก
ในถ้ำหินมีแมลงพิษจำนวนมาก ถ้าไม่ใช่คนเผ่ากู่ฉง หรือผู้ที่ได้รับเชิญให้เข้าไป ผลที่ตามมาจะต้องรับผิดชอบเอง
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แล้วเดินเข้าไปทันที
ในร่างกายของเขามีหนอนน้ำแข็ง
นี่คือราชากู่
อีกอย่าง ตัวเขาเองก็ปลอดภัยจากพิษ
ดังนั้นถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนเผ่ากู่ฉง เขาก็ไม่มีความกลัวใดๆ
เมื่อเข้าไปข้างใน ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไร
แต่เมื่อเดินไปถึงตอนหลัง คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้น
เห็นได้ว่าบนกำแพงหินมีพืชเถาวัลย์นานาชนิดเกาะอยู่
และบนพืชเหล่านี้ก็มีแมลงมากมายเกาะอยู่
บางจุดยิ่งหนาแน่นจนดูแล้วทำให้รู้สึกไม่สบายใจ