วันรุ่งขึ้น
ภายในห้องโถงเมืองกู่อี๋
สามคนที่รับหน้าที่เฝ้าอยู่ มองดูคนสามสิบกว่าคนที่เดินเข้ามา ก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย
พวกเขารับหน้าที่ตรงนี้มานาน
ก็เคยเห็นเหตุการณ์ที่มีคนเยอะ ๆ แบบนี้
แต่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นคนจากเผ่าเดียวกัน
แต่คนเหล่านี้ ดูจากการแต่งกายแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นสมาชิกจากคนละเผ่า
คนต่างเผ่าเดินมาด้วยกันแบบนี้?
มันทำให้ผู้คนรู้สึกประหลาดใจมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในกลุ่มนั้นยังมียอดฝีมือจากเผ่าอักขระโบราณ (กู่เหวิน) ปะปนอยู่ด้วย
‘พฤติกรรม’ ของเผ่าอักขระโบราณนี้ คนทั้งเมืองกู่หนึ่งต่างรู้ดี
แต่ตอนนี้กลับไม่แสดงท่าที ‘ธรณีไหล’ แบบที่เคยเป็น แสดงออกเหมือนคนธรรมดาทั่วไป
นี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งกว่าเก่า
เมื่อประตูมิติเคลื่อนย้ายเปิดขึ้น และส่งคนกลุ่มนี้ออกไป สามคนนั้นก็ยังรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ
ผ่านไปนาน สุดท้ายหนึ่งในนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาว่า “เฮ้ คนตั้งเยอะแยะ ไปเมืองกู่อีร์เพื่อทำอะไรกัน?”
“ไม่รู้สิ ดีที่สุด... ก็อย่าเดาสุ่ม!”
……
เมืองกู่สอง ณ พื้นที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
พร้อมกับระลอกมิติที่สั่นไหว ชายสามสิบเอ็ดคนก็ปรากฏตัวขึ้น ณ ที่แห่งนี้
เจียงเสี่ยวไป๋กวาดตามองรอบ ๆ แล้วพาคนกลุ่มหนึ่งเดินออกไป
เมื่อออกมาด้านนอก เจียงเสี่ยวไป๋ก็หันไปมองผู้อาวุโสคนหนึ่งของเผ่าอักขระโบราณ แล้วถามว่า “เผ่าแมลงกู่ ไปทางไหน?”
ชายชราผู้นั้นยกมือชี้ไปทางหนึ่งทันที พร้อมกับพูดว่า “ต้องใช้เวลาเดินทางสามชั่วโมง!”
พูดจบ เสียงของชายชราก็หยุดไปชั่วครู่ แล้วพูดต่อว่า “เผ่ากู่มู่กับเผ่าแมลงกู่อยู่ไม่ไกลกัน!”