"อย่าคิดมากเรื่องนั้นเลย รีบไปเถอะ!"
เจ้าสำนักไฟโบกมือให้เจ้าสำนักยา "องค์ผู้ยิ่งใหญ่สำคัญที่สุด!"
เจ้าสำนักยาพยักหน้ารับ ก่อนจะไม่พูดอะไรอีก ท่ามกลางระลอกมิติ ร่างกายก็หายไปในทันที
เจ้าสำนักไฟนั่งอยู่ตรงนั้น ยังคงตกปลาต่อไป
แต่บนใบหน้ายังคงมีความประหลาดใจ
องค์ผู้ยิ่งใหญ่ยังท้องอีก
ข่าวใหญ่โตจริงๆ
เขายังคงครุ่นคิดว่า ใครกันที่เก่งขนาดนั้น!
......
เขาลูกที่สาม ในถ้ำขนาดใหญ่ที่ดูกว้างขวาง
ชายชราที่แขนขาดข้างหนึ่งยืนอยู่ด้านล่าง
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ที่นี่ คงจำได้ทันทีว่า ชายชราคนนี้คือคนที่ถูกเขาตัดแขนขาดด้วยดาบเพียงคมเดียว จ้าวเตาตระกูลเย่
ตอนนี้เห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น บนใบหน้านอกจากความเคารพแล้ว ในดวงตายังมีประกายแค้นเคืองเป็นครั้งคราว
"กล้วยไม้มหัศจรรย์!"
เสียงแหบห้าวดังขึ้นพร้อมกับความสั่นสะเทือน "สมุนไพรชั้นเก้า เจ้ารู้ได้ยังไงว่าฉันต้องการสมุนไพรชนิดนี้?"
"ผมได้ยินว่าท่านตานเสวียนต้องการจะปรุงยาอยู่ตลอด และสมุนไพรที่สำคัญที่สุดอย่างกล้วยไม้มหัศจรรย์ก็ยังไม่มี ดังนั้นผมจึงใช้ความพยายามอย่างมาก เพื่อหามาให้ท่าน!"
ชายชราผู้เสียแขนมองชายชราด้วยความเคารพ
จริงๆ แล้วกล้วยไม้มหัศจรรย์นี้ได้มาง่ายมาก
เด็กเก็บยาประจำตัวของเขา เพิ่งจะนำมาถวายเมื่อสองวันก่อน บอกว่าเก็บมาจากร่างของคนคนหนึ่งในพื้นที่เพาะปลูกหญ้า
บังเอิญจริงๆ
เดิมทีเขาตั้งใจจะเก็บกล้วยไม้มหัศจรรย์นี้ไว้ เพราะสิ่งนี้เป็นสมุนไพรชั้นเก้า หายากและพิเศษมาก
แต่ตอนนี้แขนของเขาถูกตัด หากไม่แก้แค้น เขาจะยอมจำนนได้อย่างไร?