หา?
เจียงเกอได้ยินคำพูดของเจียงหยาง ก็ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ทำไมแกก็รู้สึกว่าเขาคุ้นเคยด้วยล่ะ?"
"อื้ม!"
เจียงหยางพยักหน้าอย่างหนัก สายตาก็จ้องมองเงาร่างบนอากาศนั่นอย่างไม่วางตา พูดว่า "เหมือนเสี่ยวไป๋นิดหน่อย!"
เจียงเกอชะงักไป ก้มหน้าลง
สุดท้ายก็เอ่ยปากว่า "น่าจะไม่ใช่นะ อาจจะแค่คล้ายๆ กันก็ได้..."
ใช่แล้ว เธอยังคิดถึงตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋กลั่นยาจนเตาหม้อระเบิดได้
จุดนี้ไม่ตรงกันอย่างยิ่ง
"แต่ แกไม่คิดเหรอว่าเขาคนหนึ่งที่เป็นถึงเจ้ายา ทำไมต้องลงมาช่วยพวกเราเป็นกรณีพิเศษด้วย?"
เจียงหยางถามเสียงเบาอีกครั้ง "และเสี่ยวไป๋จากไปตั้งนาน ก็ไม่เคยกลับมาเลย!"
"นี่..."
ริมฝีปากแดงของเจียงเกอขยับเล็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถอธิบายอะไรออกมาได้
ใช่แล้ว ความบังเอิญมันเยอะไปหน่อยจริงๆ
สุดท้าย เจียงเกอมองด้วยแววตาแปลกๆ พูดว่า "ครั้งหน้าเจอเขา ค่อยถามเอาก็รู้!"
พูดจบ เจียงเกอก็มองขึ้นไปบนอากาศอีกครั้ง
ในตอนนั้นปรากฏการณ์ผิดธรรมชาติบนท้องฟ้า พร้อมกับเงาร่างที่ขึ้นไปบนแท่นท้าชิงอันดับสามแล้ว ก็ค่อยๆ หายไปอย่างช้าๆ
เมื่อหวนกลับมามอง เจียงเกอก็เข้าไปในอาคารสอบภายใต้การจัดการของผู้อาวุโสทั้งสามของสำนักกลิ่นยาหอม และได้รับการรับรองเป็นนักกลั่นยาระดับจงซือ
ตอนที่ออกมา เยี่ยเหยาก็ยังอยู่
เจียงเกอถลึงตาใส่อีกครั้งหนึ่ง แล้วก็พาเจียงหยางจากไป
และในเวลานี้ บนแท่นท้าชิงชั้นสาม เจียงเสี่ยวไป๋นั่งขัดสมาธิอยู่หน้าเตากลั่นยา กลั่นยาต่อไปเรื่อยๆ
สีหน้าเต็มไปด้วยความจริงจัง
เขามองดู แท่นแขวนตรงนี้มีทั้งหมดสิบสองแท่น