"เหอะ คิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้ามาเจรจากับข้า?"
อัคคีทมิฬได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ พลันแสงเย็นวาบวาบ คำรามลั่น แล้วพุ่งเข้าใส่เจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง
ในสายตามัน เจียงเสี่ยวไป๋น่าจะเป็นพวกเดียวกับสองคนที่หนีไปก่อนหน้านี้
ยั่วยุมันแล้วหนี?
นี่ยังกล้าคิดจะเจรจาอีก?
"เฮ้อ"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ
ตอนแรกกะว่าจะจัดการแบบสันติ ดูท่าจะไม่เวิร์กแล้ว
ในเมื่อเป็นงั้น!
งั้นก็ซัดให้เจ้าอสูรร้ายตัวนี้ยอมจำนนเลยแล้วกัน!
ท่ามกลางแสงเย็นนั้น เขาเคลื่อนไหวทันที ใต้แสงเย็น พลังต้านปราณถูกขับเคลื่อนขึ้นมา
พลังต้านปราณ เขาไม่ได้ใช้มันมานานมากแล้ว
ครั้งนี้...
ไม่รังเกียจที่จะใช้กำลังให้หนักขึ้นอีกหน่อย
แสงสีทองสว่างวาบขึ้นในตอนนั้น
วินาทีที่ต้านปราณปรากฏ พลังของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปทันที
ภายใต้ความสงบนิ่ง มีกลิ่นอายของราชันย์ที่ยากจะบรรยาย
แรงกดดันน่าสะพรึงแผ่ขยายออกไปรอบทิศ สายลมกระโชกแรง กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
แมวเก้าหางเกาะอยู่บนบ่าของเจียงเสี่ยวไป๋ หรี่ตาลงเล็กน้อย
มันยังจำครั้งแรกที่เห็นการระเบิดพลังต้านปราณของเจียงเสี่ยวไป๋ได้ดี ว่ามันหวาดกลัวแค่ไหน
มันรู้สึกถึงความน่ากลัวได้จริงๆ
รวมถึงความเรียบง่ายเมื่อพลังต้านปราณหายไปด้วย
เป็นธรรมชาติสมบูรณ์แบบ
เจ้าอัคคีทมิฬนั่นเกรงว่า...
แมวเก้าหางเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าอัคคีทมิฬหนีไปแล้ว